კი,დღეს არ არსებობს-გეთანხმები,მაგრამ ეგ დროც მოვა,ანუ უკვე მოსულია-ახალგაზრდობას ვგულისხმობ.ნონ-კონფორმიზმიც იდეოლოგიაა და მთელი საბჭოთა წლები კონფორმიზმით რომ იყო ავად მთელი საზოგადოება-ეგეც ნელ-ნელა გადის.
ანუ შენს გვერდზე ბავშვს რომ შია,კაცს უნდა სცხვენოდეს ბოლო მარკის ნავაროტკებიანი მანქანით იგრიალოს.
პრიმიტიულობამდე ბანალურია,მაგრამ ასეა.

შეიძლება გაგიკვირდეს-სად საზოგადოების შეუწყნარებლობა და შავ-თეთრი აზროვნება და სად ნონ-კონფორმიზმიო?
თემასთან რა კავშირშიაო.დავაზუსტებ.
პირდაპირ კავშირშია,რადგანაც პარადოქსია,მაგრამ რაც უფრო ნაკლებად ზნეობრივია (ამ სიტყვის არა ვიწრო გაგებით) საზოგადოება-მით უფრო მეტს მორალიზატორობს და ფარისევლობს.ამის ილუსტრაციაა თუნდაც დღევანდელი საყოველთაო ”რელიგიურობა”.ფორმალობებს მაგრად ვიცავთ-შინაარსის რა მოგახსენო.))
მაგრამ არ მინდა ზედმეტად სერიოზული და ”დაგრუზული” ტიპი გეგონოთ.ეს ისე,სხვათაშორის დავწერე.
საერთოდ ოპტიმისტი ვარ და მიყვარს ნათელი,იუმორით სავსე ხალხი.))
ასე მგონია სამყაროს თუ რამე უშველის-იუმორის გრძნობაა.
შენი,დოდის და სოფი გოლდენის ბლოგებს გავეცანი გუშინ.კომენტებიც წავიკითხე აქა-იქ.
კარგ ხასიათზე დავდექი კითხვის მერე-რა კარგია,რომ ყველა არ ფარისევლობს და კანიბალიზმზეც კი ისე წერთ,გაგეღიმება და სულაც არ განცვიფრდები.))
ბოკასები იქით იყოს და გულწრფელად მინდა,რომ ბედნიერები იყოთ ყველანი-იმსახურებთ ამას!

ქისსის იმ გადაცემას ვუყურე-შემთხვევით გადავრთე და გუშინ კითხვის დროს მივხვდი,რომ ის იყო.))
დოდი კარგი იყო,მაგრამ ბლოგთან შედარებით ცოტა ”ზაჟატი”,რადგანაც აქ უფრო უშუალო და თამამია,მაგრამ ეს ბუნებრივი ამბავია პირველი ეთერისთვის,ბივაეტ!
მოკლედ,მიგულეთ თქვენს მეგობრად და შემოგივლით ხოლმე.))

რაც შეეხება დანარჩენს:
2 დღეა ერთი და იგივე აზრი მიტრიალებს, აი გვერძე ტოპიკში რო გამეპარა ფრაზა – მე თითოვნე ჩამაფიქრა. თავისუფალი აზრის, აზრის თავისუფლება თუ თავისუფლების – თავისუფლება ზუსტად იმაშია რო… რო შენს გვერძე მდგომს, შენს ახლო მეგობარს, აუხსნა რო – შენ მე უნდა პირში მითხრა რა არ მოგწონს ჩემში, უბრალოდ კი არ უნდა მითხრა – უნდა მოიფიქრო რა არ მოგწონს ჩემში და მერე მითხრა.

იმიტო რო თუ ასე არ იზამ – მაშინ შენ არანაირი ლეგიტიმური უფლება არ გექნება სხვას, არა ჩვენს მეგობარს – მიუთითო მის მინუსებზე. და თუ მე შენს ნათქვამს ვერ შევძლებ ადექვატურად მივიღო, იასნია გავბაზრდები, იასნია მეწყინება – მარა თუ ვერ გადავყლაპე და ვერ გავაგრძელე შენთან ურთიერთობა – მაშინ არც მე მაქ ლეგიტიმური უფლება ვინმე ვაკრიტიკო.

მე ამჯერად კომპლიმენტის სახით ვსაუბრობ – როგორც ცუდად არ უნდა გამოგვსლოდა ამ პოსტის დასაწყისი – პოსტში მოხსენიებულმა ადამიანებმა გადააბიჯეს გაბრაზებას და აგრესიას და გაიგეს ის რაც ლოგიკური იყო და დაგმეს ის რაც პროსტო ვიმარაზმატიკეთ და გავატრაკეთ. რაც ძალიან მაგარი რამეა, იასნია გაბრაზდებოდნენ, ყველა ადამიანია, მარა მიტუმეტეს – საკუთარ გაბრაზებას მოერიენ. ია ბილ ვპიჩიტლიონ მოკლედ.

რაც შეეხება მასებს რო დავუბრუნდე – აი როცა ყველას ავუხსნით რო კრიტიკა არ ტეხავს – იქნებ მივიდეთ იქამდე რო ხალხი ცხვრებივით აღარ დასდევდნენ ნებისმიერი წარმომავლობის და მორალური ფასეულობის მქონე “იზვესნოსწებს” მარტო იმიტო რო ისენი იზვესნები არიან და ჩვენთან ნი პრინიატა იზვესნებთან კამათი, ანუ ნი პრინიატა იკამათო და არ იყო მიკერძოებული – თუ უგულავას ეკამათები – ე.ი. ვერ იტან და გეზიზღება და ბომბავ და მოკვლა გინდა, თუ ოპოზიციონერს ეკამათები ვინმეს – ე.ი. სააკაშვილისტი ხარ, და ის რო პროსტო – არცერთს არ ეთანხმები და შენთვის ცდილობ სიმართლის პოვნას – საქრათველოში როგორც მოვლენა არ არსებობს.

http://gandaba.livejournal.com/

პირიქით, საერთოდ არ ვეთანხმები ამ საზოგადოების ღირებულებებს. და რაც დრო გადის ყურადღებას არ ვაქცევ – რას იტყვის ხალხი.სამწუხაროდ, დიდი დრო დამჭირდა ამისთვის.
რაოდენ გასაკვირიც არ უნდა იყოს-ახლა მივხვდი, რომ ეს ჩემი შვილების დამსახურებაა.მათთან “ბრძოლამ, დამარცხება-გამარჯვებამ”გამათავისუფლა საზოგადოების “ღირებულებების” გავლენისგან.

ნუ, ეგ ნიშნავს, რომ შენ ამ საზოგადოების ღირებულებებს სრულად ეთანხმები. მე _ არა. მე მგონია რომ საქართველოში (სხვაგან როგორაა არ ვიცი) ადამიანების შეფასება–დაფასების ძალიან პრიმიტიული სისტემაა _ აფასებენ ან თანამდებობით, ან ფულით ან ტელევიზორში გამოჩენის სიხშირით. მე ამ კრიტერიუმებს არ ვეთანხმები. უფრო მეტიც, მე ადამიანებს ვაფასებ იმის მიხედვით, თუ რამდენად არ ემორჩილება საზოგადოების ამ კლიშეების, არ ერგება მათ, არ ეშინია საზოგადოების მხრიდან უარყოფითი შეფასების.

ჩემი აზრით ადამიანში მთავარია დამოუკიდებელი აზროვნების უნარი და პრინციპულობა, ანუ ამ აზრის დაცვის თუ არა მასზე მყარად დგომის უნარი (ოღონდ არა ფანატიზმი). ამ გაგებით ვთქვი, რომ ჩემი შვილებით ვამაყობ. ვიღაცამ მითხრა _ სამივე სრულებით დამოუკიდებელი პიროვნებააო, მე ვფიქრობ რომ ეს მთავარია. ბუნებრივია, აქედან გამომდინარეობს ის, რომ ჩემს ჭკუაზე არც ერთი არ დადის და, მათ შორის ჩემს არგუმენტებს უმაღლესი განათლების საჭიროების შესახებ არ იზიარებს, მაგრამ ესეც კარგია. მთავარია, აქვთ საკუთარი პოზიცია ცხოვრებაში, და მისი დაცვის/მასზე მეტ–ნაკლებად მყარად დგომის უნარი. მე ამას ვცემ პატივს და ამით ვამაყობ.

სრულიად გეთანხმები სიტყვის თავისუფლების საკითხში.
აი შვილების საკითში კი სხვა აზრი მაქვს.კერძოდ, მე ვფიქრობ რომ ჩემს შვილებს ჯერ ისეთი არაფერი გაუკეთებიათ- რომ ვიამაყო.(მარტო იმიტომ ხომ ვიამაყებ, რომ ჩემი შვილები არიან?
რაღაცით ხომ უნდა დაიმსახურონ?)
ხშირად უთქვამთ ჩემ შვილებს რომ-”მე მინდა ასეთი იყოს ჩემი შვილი,იმიტომ რომ ვიტრაბახო საზოგადოებაში”.დავფიქრდი და ალბათ სწორია ,მაქვს ეს ამბიცია-მინდა ყველაზე ჭკვიანი და ლამაზი შვილები მყავდეს,რომ ყველამ აღფრთოვანებით ისაუბროს მათზე… ეს კარგია, მაგრამ ვთქვათ არიან ასეთები- არის კი ეს სიამაყითვის საკმარისი? -არა მგონია.
უბრალოდ შევეჩვიე მივიღო ისინი ისეთები როგორებიც არიან.( მითუმეტეს, რომ მათაც უნდა მიგვიღონ ისეთები- როგორებიც ვართ.)
ერთადერთი რაც მინდა იცოდნენ ისაა, რომ რასაც ვაკეთებდი, ყველაფერში დარწმუნებული ვიყავი -მათ სასიკეთოდ ვაკეთებდი. გავიდა დრო და აღმოჩნდა, რომ არ ვყოფილვარ სწორი ბევრ რამეში.არადა ვეღარაფერს გამოვასწორებ.
და კიდევ, ძალიან მიყვარან.
”მე ვამაყობ ჩემი შვილებით”- ეს სიტყვები კი სიკვდილის წინ მინდა ვთქვა.

მაგის ბუმია ზუსტად ეხლა საქ.-ში რო “ურა თავისუფალი მედია საშუალება ყველასათვის!” – მეეზოვე მაროსაც შეუძლია შემოვიდეს და საკუთარი ბლოგი გააკეთოს და იმასაც კი აღმოაჩნდება მკითხველი!

იდილია!

აი, რატომ:

ჯერ ერთი დავაკონკრეტებ: ჩემთვის სიტყვის თავისუფლება არ არის მარტო ჟურნალისტების მიერ აზრის გამოთქმის თავისუფლება (არ გეწყინოთ, მარა ჟურნალისტების აზრი საინტერესო და ღირებული ძალიან იშვიადადაა. არა მარტო ჩვენთან, საერთოდაც). ჩემთვის სიტყვის თავისუფლება არის ნებისმიერი ადამიანის მიერ აზრის საჯაროდ გამოთქმის თავისუფლება.

ხოდა არაჟურნალისტ ადამიანს აზრის საჯაროდ გამოთქმის შესაძლებლობები ძალიან შეზღუდული აქვს. ელაპარაკება თავის ნაცნობებს, ნათესავებს, თანამშრომლებს. ნუ, შეიძლება შემთხვევით მგზავრებს ტრანსპორტში. ვსო. მეტი ახლა ქუჩაში თუ დადგება და ქადაგებას დაიწყებს არ ვიცი და პრესა და ტელევიზია მის ნააზრევს ზედ არ შეხედავს. დარჩა ინტერნეტი.

აქაც ხომ სხვადასხვა საშუალებებია. უბრალოდ შენს თავზე მოყოლა და შენი აზრების “გამოქვეყნება” ჩვეულებრივი ვებ–გვერდითაც შეგიძლია. მარა ხომ საინტერესოა სხვისი პასუხები, საწნააღმდეგო არგუმენტები მოკლედ _ უკუკავშირი. ფორუმები და ჩატები ამის საშუალებას თითქოს იძლევა, მარა ორივე ძალიან მალე იქცევა ან ცარიელი ლანძღვა–გინების ალმანახად ან დახურულ კლუბებად, განსხვავებული აზრის მქონე ადამიანს, ან უბრალოდ უცნობებს რომ ეგრევე ქოლავენ და აგდებენ. ხოდა აი ბლოოოგიიიი!! იცით, რითია კარგი? უკუკავშირი არი, თან მოდერირებული, ანუ გინების დოზა რეგულირდება, ხოდა თუკი რომელიმე გვერდი ან გვერდების ჯგუფი “ჩაკლუბდა” და ჩაიკეტა და მაგალითად ლეილას ჩაქოლვა და გაგდება დაუწყო, ლეილას მაინც აქვს თავისი აზრის გამოთქმის საშუალება! _ უცბად შეუძლია გააკეთოს საკუთარი გვერდი, სადაც რამდენსაც უნდა აგინებს გვერდით ჩაკლუბებულ სასტავს _ კიბორგებს, დოდებს და მისთანებს. და თანამოაზრეებსაც მოიკრებს. ვაშაააა! გაუმარჯოს ბლოგს! სასწრაფოდ ინტერნეტი ყველა ადამიანის სახლში!

––––––––––––––
უჩა–კობორგო,
მე ჩემს შვილებს დიპლომებით არ ვაფასებ. ჩემი აზრით თითოეული მათგანი მართალი იყო იმაში, რაც გააკეთა. კი, მე ვკომპლექსობ მათ უდიპლომობაზე, მარა უფრო იმ მხრივ, რომ საზოგადოება მე მაფასებს ჩემი შვილების დიპლომებით და ფორმალური “მიღწევებით” და ჩემი ცუდი დედობაა (ამ საზოგადოების აზრით) ის, რომ ჩემს შვილებს დიპლომები ვერ “ავაღებინე”. ნუ ხო, არ ვარ ისეთი დედა, როგორიც “ქართველი დედა” უნდა იყოს. ნუ, მერე რა? ჩემი შვილებით მაინც ვამაყობ.

КТО ЕСТЬ БЛЯДИ.

Не те
бляди,
что хлеба
ради
спереди
и сзади
дают нам
ебти,
Бог их прости!
А те бляди –
лгущие,
деньги
сосущие,
ебать
не дающие –
вот бляди
сущие,
мать их ети!

(მაიაკოვსკის სულ სხვა რამ ჰქონდა მხედველობაში!)

ტყვიის დაშლა არ ვიცი რას ეწინააღმდეგება – მე ამ წუთას ხელში 12 კალიბრიანის ტყვიის – ტყვია ნაწილს ვათამაშებ, გუშინ ვერ მოვითმინე და ერთ-ერთი პატრონა გავჭერი და ამოვაძრე ჟაკანის თავი.

კსტაწი – გამოვიარე მონადირეებში და წერეთელზე მონადირეში ბლიად მ15-ები უდევთ გასაყიდად.

გაცინო – ზიან უდევთ დაშლილი და უყურებენ – აბა რა მოხდა? – ზატვორი ჭედავს დაბრუნებისას…

ხოდა მოკლედ არი მ15-ის პატენტი (ანუ არა არმალიტის) რაღაც T15-ი თუ რაღაცა… ნუ ვიდზე იგივეა, მექანიზმი იგივეა პროსტო არმალიტი არ არი…

ინც არ იცის – M15-ი არის M16-ის სერიის იარაღების “გრაჟდანსკი” ვარიანტი – განსხვავება იმაშია რო ნახევრად ავტომატური (ე.წ. აძინოჩნი) სროლა შეუძლია მარტო.

ფორმდება ჩვეულებრივადო – შენახვა ტარების უფლებითო, როგორც SKS-ი.

ვინ თქვა, რომ სანგრის გათხრა გრეხია?

ბლოგერობა ხო ცალკე თემაა და ამაზე დოდი საკმარისად ლაპარაკობს. როგორც ყველგან და ყოველთვის, მოგწონს – წაიკითხავ, არ მოგწონს – წახვალ და გრიგოლიას ნაწნავებს უყურებ. Simple as that!

Gotta tell you – LOVE YOU ALL! 60-70-იანებში დარჩენილი მე

კიბორგ,
“ბოლო დროს ვფიქრობ რო ადამიანს შეუძლია მშვიდად მარტო მცდარი კრიტიკა აიტანოს”
+100.

ბოროტულად მიყვარს კრიტიკის საპასუხოდ, ისტერიული გამოსვლები, ტონით : “აჰ, რა სისულელეა, სულ არ მწყენია თქვენი ბჟუტური” და ამავე დროს კლავიატურაზე კრეფისას ასოები რომ ერევათ ერთმანეთში.. ნერვები.. ნერვები…

ღმერთმანი, რა სპექტაკლი გამოვტოვე. :)

მეორე მე ალბათ არ მოვალ, იმიტო რო სტრაიკის ამბავში ვაფშე გლობალური პრობლემები მაქვს და უნდა ჩამოვყალიბდე ბოლომდე და არ გავცვითო მანამდე “სასიამოვნო ღიტინით” – სტრაიკის თამაშის სახით.

მაგი ფორმულა (R=0.1mv/t) ძალიან მარტივი გახდება თუ გეცოდინება რო a=v/t (აჩქარება არის სიჩქარის ცვლილება დროში)

შებამისად ჯერ კიდევ ნიუტონმა თქვა რო: F=ma

ანუ F რეაქტიული ძალა(რისი და სად მერე გავარკვიოთ) უდრის ma/10 -ს. სავარაუდოდ ეს 1/10 -ი არი შენი დენთვის წვის მ.ქ.კ. – ანუ 10%. (დენთის მასის მხოლოდ 10% ასრულებს სასარგებლო მუშაობას რა ატსუდა ი m/10, შეიძლება ეს 10% უკვე გათვალისწინებული დანაკარგების საბოლოო პროცენტია, რაღაც საშუალოდ აღებული კოეფიციენტი რა, არა მარტო წვის არამედ + ლულაში ჭურვის ხახუნის და ტამ დეფორმაციების…)

რატომაც არა – უნდა იცოდეს ეგეთი რამე ჯარისკაცმა, 10-დან 1-ი ხო მაინც დაინტერესდება რო ვა!
დაშლის ტყვიას – აწონის დენთს, შეადერებს მერე იმ კალიბრის ტყვიის ლულიდან გამოსვლის სიჩქარეს – გამოთვლის ძალას, გაუტოლებს მაგ რიცხვს და აღმოაჩენს რო ვა – მართლა!

მარა როგორ უნდა ასწავლოთ ის რო “სანგრის თხრა გრეხი არაა” – ნე ზნაუ.

რომელი ერთით ამაყობ ისიც თქვი – დიპლომი რო იყიდა? – თუ ანიმეებს რო უყურებს მიბჯენით და უწყვეტად?

ალბათ მესამეთი რომელსაც პირველად, შენივე თქმის არ იყოს, პირველი შენს შვილებს შორის შანსი აქვს უნივერსიტეტის მესამე სემესტრი დახუროს და არ გააგდონ.

მუხუხუხუ – კაკოი ია მალაცა, კაკ ატვეწილ ა?! – უჰუჰუ, მალაცა მე მალაცა…

chaotic
ე! – შენ რა ჩემი ცოლივით ლაპარაკობ?

ბოლო 2 კვირაა დოდი მეტი არაფერს არ აკეთებთ ტუ არა დადის და ყველას ე ზუსტად მაგას უყვება, და კიდე ბევრად მეტს, ამასობაში დახვეწა ტექნიკა და თეორია და აცნობს რო ბლოგი მარტო ჟურნალ გაზეთის backbone კი არ არი რო სტუნდებს შეუძლიათ ბლოგი გამოიყენონ მედია საშუალებად რომელიც მათ ყოველთვის დაბეჭდავთ, მედია საშუალებათ სადაც ისწავლიან პრაქტიკას და სადაც პირველად დაეჯახებიან “არ აღიარებას” და პირველად მიიღებენ აღიარებას და ა.შ.

გუშინ მაგალითად ეგეთი ლექცია ჩაატარა სადღაცას, მე პრინციპულად არ დავყვები ეგეთ აქციებზე, ია ტუტ ნი პრიჩომ რო ვიყო, იმიტო რო მე ძაან შინაური ვარ და იასნია სუ წამოძახებებს დავიწყებ და… ხოდა ზუსტად არ ვიცი სად იყო და რა ფორმატით, ვიცი რო ჟურნალისტებისთვის იყო და ბევრი ვილაპარაკეო იმაზე როგორ გამოიყენონ და რაში გამოადგებათ ბლოგიო.

ეს ყველაფერი ზემოთაც ეწერა კომენტარებში მარა ნუ ხუ – რეალნა მაზოხიზმია ამ პოსტის თავის კუდებიანა თავიდან ბოლომდე წაკითხვა.

ზოგადად, არცერთი მხარის გამართლებას არ ვაპირებ. უბრალოდ, ქართველ ჟურნალისტებში რატომ არის ბლოგერობა “ჩუუუდი სიტყვა” ?

საზღვარგარეთის (კერძოდ, გერმანიის მაგალითზე ვიტყვი, რომ მომთხოვოთ, ფაქტების დაყრაც რომ შევძლო) ყველა წამყვან ტელეკომპანიას, რადიოს, გაზეთს და ჟურნალს აქვს ბლოგი. ბლოგერობა აქ ითვლება ერთ-ერთ ყველაზე საჭირო სფეროდ მომხმარებლისთვის ხმის მიწვდენის მხრივ. ბლოგერობა ხელს უწყობს თავისუფალი ჟურნალისტიკის ჩამოყალიბება-განვითარებასა და ფესვების გადგმას …

PR-ის სემინარზე, რომელზეც სპეციალურად იყვნენ პრესის ჟურნალისტები მოწვეულნი, ცალკე დღე დაეთმო მარტო ბლოგერობას.
ასე რომ, ჟურნალისტებო, ან მომავალო ჟურნალისტებო, ძალიან კარგი იქნება, ეს რესურსი საქართველოში დროულად აითვისოთ (private ბლოგების პატრონებს ნუ შეგვავიწროვებთ ოღონდ ნამეტანი :D ). მერე, დროთა განმავლობაში კამათის კულტურაც იქნება და ყველაფერი.
ინტერნეტი არის რესურსი, რომლის გარეშე ფონს გასვლაც, როგორც არ უნდა გვინდოდეს, 21ე საუკუნეში არ გამოვა. ეს არის რესურსი, რომლის მხედველობის არეში არ ქონა, ფაქტიურად, თავიდანვე განწირულს ხდის მასმედიის ნებისმიერ ერთეულს, იმიტომ რომ…

აააბა, თუ მეტყვით რატომ???
სწოოორია, იმიტომ რომ წარმოშობის და განვითარების და მასებზე გასვლის რეკორდულად მოკლე დროის მიხედვით ტელევიზიის შემდეგ ყველაზე გავლენიანი მასმედიის საშუალებაა. გავითვალისწინოთ ისიც, რომ ბევრი ტელევიზია გადავიდა ქსელური მაუწყებლობის რეჟიმზეც.

ოდა, შემედავეთ :boli:

(ხო, რადგან აქ მოითხოვეს, რომ ლაპარაკობ, სათანადო ცოდნა დაამტკიცე დიპლომითო, აღვნიშნავ, რომ პუბლიცისტიკას ვეუფლები მეორადზე და თუ მოთხოვნა დიდი იქნა, აკადემიური მოსწრების წიგნაკს დავასკანერებ და დავდებ ნეტში :D )

და კიდევ ერთი, ჟურნალისტობისთვის დიპლომის ქონა არის საკმარისი მაგრამ არააუცილებელი პირობა. არსებობს ე.წ. თავისუფალი ჟურნალისტის კულტურა და თუნდაც, მეწაღე ვიყო, მაქვს უფლება გამოვაქვეყნო სტატიები. :yes:

ვოტ :D