ისე მაინც გიპასუხებ – მე არ ვთვლი, რომ სწავლა ცუდია, სწავლა ძალიან კარგია, მე ყოველ დღე ვსწავლობ.

უბრალოდ ძალიან, ძალიან არ მომწონს ეს ეგრევე სკოლა დაამთავრე-უნივერსიტეტში ჩააბარე.

სადაც მე დავიწყე სწავლა, იქ აბსოლუტურად, 1 გრამითაც კი არ იყო ჩემი ადგილი.

დღეს ვხვდები, ვიცი სადაცაა და რისი გაკეთება მინდა ცხოვრებაში, შესაბამისად, ვიცი – რა უნდა ვისწავლო, რაში გამომადგება და როგორ გამოვიყენებ.

მოკლედ, მე წინააღმდეგი ვარ ადრეულ ასაკში სადმე ჩაბარების. უმეტეს შემთხვევაში არასწორი არჩევანი კეთდება და სწავლაც მხოლოდ ”ოღონდაც-ეს-გამოცდა-ჩავაბარ-შპარგალკები-საიდან-შევიტანო”-მდე დადის.

დავრეგისტრირდი და როდის დამიკავშირდებიან? თუ არ დამიკავშირდებიან საერთოდ?.. :( ისა, პუბლიკა ითხოვს დოდკას აზრებს ყოველივე ზემოთ თქმულზე! :)

და კითხვა:
დოდისთან – რაკი მიგაჩნია, რომ სულ ტყუილად ისწავლა სენმა დამ, რატომ აპირებ სწავლის გაგრელებას? რაში გამოიყენებ?

და უნივერსიტეტის დადებითად შეფასება მხოლოდ იმით, რომ საიტი აქვთ – ხშირად განახლებადი…

:D

როცა გამისწორდება, გავალ აგერ “ქუხნაში” და ვიცოდვილებ რაღაცას და როცა გამისწორდება, ზე-იდეებზე ვიფიქრებ, რომელიც ვგონებ, ყველა ადამიანს აქვს და როცა გამისწორდება, გავაჩენ ბავშვს და შევითავსებ დედობას მშვენივრად. :D

მე რა ვერ გავიგე ამ ზე-იდეის ირგვლივ: ესე იგი, რაღაც მანათობელი უნდა გქონდეს წინ და იქით მიიწევდე, მარა პახოდუ, უნდა იცოდე, რომ ნახ. 1%0-იც არაა შანსი, რომ იქამდე მიხვალ, მაგრამ შენს წინსვლას იმ იდეით ამართლებ….
მე მაპატიეთ, მაგრამ ყველა ასეთ უტოპიურ იდეას გავარტყი :D

იმჰო, თუ არ მერჩივნოს, ის განვავრცო, რაც ამ წამს მაქვს და რეალურად მაქვს, ვიდრე ნეუდაჩნიკურად ვაკეთო მთელი ცხოვრება ყველაფერი ერთი ან ორი ზე-იდეისთვის, რომელიც შემიწირავს და რომელსაც ვერ განვახორციელებ დიდი ალბათობით და გზაზე მოვკვდები :D

პ.ს. არ დაგავიწყდეთ ქალებს ისე, რომ ის, რომ დღეს აქ ვართ და ასეთები ვართ ზუსტად იმის დამსახურებაა, რომ ჩვენამდე ქალები დადიოდნენ იმ “დაწესებულებებში” და სწავლობდნენ. დრო იყო, მაგის უფლებაც არ გვქონდა… გინდათ ის დრო? :D

თ.ს.უ-ს და ჭავჭავაძეს და ეგეთებს რაც შეეხება კიდევ, მანდ გინდა მამრი ყოფილხარ, გინდა მდედრი, ყველამ იცის რაც ხდება… სქესის განურჩევლად :D

ისე ტერორისტებსაც რომ კითხო, ზე იდეებისთვის იბრზვიან, დიქტატორებიც, სეპარატისტებიც … :-)

მე ყველანაირად მომხრე ვარ საერთოდ ზე იდეებისაც და ქვე იდეებისაც, მარა წინააღმდგი ვარ ამ იდეების სხვებზე თავის მოხვევის. ყველა თავისით აირჩევს, როგორ უნდა და რა უნდა და რა არის მისთვის ზე, ქვე და შუა.

და ისევ მივდივართ იქამდე, რომ ვეჩრებით სხვის ცხოვრებაში, და ვუწყვეტთ, რა “უნდა” და რა არ “უნდა” … :) შენ, უხეშად რომ ვთქვათ, ვინ გკითხავს, დედაშენს რა ასაკში რისი სწავლა მოუნდება? ან რა არის მისთვის სასიამოვნო? 45 წლის ასაკში კუბოში უდგას ცალი ფეხი, შენი აზრით? აქ 40 წლამდე ცხოვრებით ტკბებიან, ცხოვრებას იწყობენ, და 40-იდან ზევით იწყებენ ცოტა უფრო “ჭკვადამჯდარ” ცხოვრებას. 45 წლის ადამიანს ბებრად რომ აღიქვამ, შენი აზრით ნორმალურია ეგ? O_ო

მე მყავს მეგობარი, რომელიც არის 50-ს გადაცილებული, ძალიან წარმატებული ადვოკატი, საკუთარი ბუფეტე აქვს ერთ-ერთ ყველაზე პრესტიჟულ ქუჩაზე, ოჯახი აქვს, 2 შვილი; და სულ ახლახანს გვითხრა, კიდევ ერთ ფაკულტეტზე ჩავაბარეო. რა ტქმა უნდა, არავის არ გაკვირვებია ეს ამბავი და ყველამ სრულიად ჩვეულებრივად მივიღეთ. ანუ, უნდა გვეთქვა, რაღა დროის შენი სწავლაა, ცალი ფეხი კუბოში გიდგასო??? O_ო არა ზრდილობის გამო არ ვუთხარით, არამედ უბრალოდ თავში არც კი მოგვივიდა, გვეთქვა.

მე პირადად ძალიან ბევრი ახალგაზრდა “ბებერი” მინახავს, და აი ეგაა საცოდაობა, თუ არის, თორემ წლოვანი ადამიანი აქტიურად ცხოვრობდეს, მხოლოდ მისასალმებელია, და სრულიად ჩვეულებრივი ამბავი.

მე არ მავიწყდება რამხელაა სამყარო, პირიქით, ყველა კომენტში ვიმეორებ, რომ რაც ჩემთვის აზრიანია შენთვის და სხვისთვის შეიძლება უაზრო იყოს და პირიქით. ზუსტადაც რომ ხაზს ვუსვამ, რომ არ მავიწყდება რამხელაა სამყარო და რამდენი ადამიანი საკუთარი ინდივიდუალური მიზან-მისწრაფებებით :D

სხვებმაც გამოთქვით თქვენი აზრი, ხალხო :) ძალიან საინტერესო თემაა და სხვადასხვა შეხედულების მოსმენა კარგი იქნება.

კსტაწი ნობელის პრემიას იმედია მიხვდი რო პატივს არ ვცემ, ვაფშე პრემიებს, კონკურსებს და ა.შ. მაინდამაინც არ “ვწყალობ” (და ისენი როგორ განიცდიან ამ ამბავს ხო წარმოგიდგენია…)

რაც შეეხება ძალით არ სწავლობენს: კი, გეთანხმები ზუსტად იმ მოსაზრებაში რაც დალშე განავითარე კიდე – 45 წლის დდაჩემი ძალით არ სწავლობდა იურიდიულზე, იმენნა უნდოდა და იმენნა სწავლობდა, მეორე კითხვა – რად უნდოდა მაინც რჩება, ანუ მართლა ბლინ – 45 წლის ასაკში იურიდიულის სწავლაზე დახარჯული 4 წელი – რისთვის? – კუბოში ჩაიტანს ცოდნას?… მარა ნუ კაი – “სიამოვნებს სწავლის პროცესი” – თსუ-ში მარაზმატიკული სწავლის პროცესში შეიძლება იყოს რაიმე სასიამოვნო? – ალბათ 45 წლის ადამიანს ის სიამოვნებს რო ახალგაზრდად გრძნობდა თავს და ახალგაზრდად იმიტო რო სწავლა – ასოცირდება 16-17 წლის ასაკში სწავლასთან

როცა როგორც შენ სწორად თქვი – ადამიანს არ შეუძლია გადაწყვიტოს რა უნდა იმიტო რო საკუთარი ცხვირის იქეთ არ იცის ვაფშე რა ხდება, და მიტუმეტეს ქალებს – კიდე არ სძალუძთ ხშირად თავიანთი სურვილი გაიტანონ.

როგორც რეზულტატი ძალით სწავლობენ სადღაცას და… არ ვიცი რამდენად კარგი წამორდგენა გაქ რაოდენობებზე მარა ისევ და ისევ პროცენტულად გეუნები 99%-ი ეგრევე ვერ ხვდება ტუ უნდოდა ცხოვრებაში რამე საერთოდ.

ზუსტად იმიტო რო შენ შენს წრეში ტრიალებ გავიწყდება რამხელაა სამყარო და რამდენი “უაზრო” არსებობს ყოველ 1 შენნაირ “მიზნიანზე”.

ზე იდეების რაობაზე: ჩემ ზე იდეას როდესმე გაეცნობით.

ვიმეორებ ეს არ არის “ცხოვრების მიზანი” – იმიტო რო მისი მიღწევა უნდა აპრიორი შეუძლებელი იყოს, ეს არის იმენნა “ზე იდეა”.

ნუ რო დავაკლასიფიციროთ დოდკას სტილში, არსებობს ცხოვრება:
- ზე იდეისთვის
- ცხოვრების მიზნისთვის
- just რა

:დ

ამით იმის თქმა მინდა, რომ ეგ ზე იდეებიც შეფარდებითია, ვერ წარმომიდგენია, ქალი ვერ გისახელებდეს, რისი მირწევა სურს ცხოვრებაში.

დიასახლისებს ისეთივე პატივს ვცემ, როგორც ყველა სხვას (ექიმს, ასტრონავტს, მენაგვეს, სპორტსმენს, ადვოკატს და ა.შ.); თუ ამას საკუტარი მოწოდებით აკეთებს, რა პრობლემაა.

მთელი ამ საკიტხის თავი და თავი იმაშია, ანუ რაზეც ჩვენ ვერ ვთანხმდებიტ :D, რომ შენ ამბობ, “…
კაცებს ეს “უწევთ ისწავლონ” ქე მაინც იმიტო რო ამ… კრიტერიუმით ფასდებიან მოპირდაპირე სქესის მხრიდან, როცა ქალებს თქო ამ კრიტერიუმით ნაკლებად აფასებენ კაცები, და რატო იკლავენ ეს ქალები თავს თქო.”
და არანაირად არ გეთანხმები. ზალიან ბევრი ქალი არ აფასებს მაგ კრიტერიუმით კაცებს, და ძალიან ბევრი კაცი უპირატესობას ანიჭებს ზუსტად ასეთ ქალს. ყველაფერი გემოვნებაზეა დამოკიდებული. და რატომ გგონია, რო ეს ქალები რაღაც ოფლში გახვითქულები სწავლობენ საკუთარი სურვილის წინააღმდეგ, და ერთადერთი მიზანი მათი ის უნდა იყოს, ვინმე კაცს თავი მოაწონოს? შენთვის რატომღაც წარმოუდგენელია, რომ ქალს სიამოვნებდეს, თან ძალიან, ძალიან სიამოვნებდეს ეს სწავლა, და არ მესმის, რატომ… :-)

სწავლა ძირითადად იმტომაა “სავალდებულო”, რომ ეს ხდება სადღაც 16-17 წლის ასაკში, როცა პიროვნება ჯერ ჩამოუყალიბებელია, და არ იცის, რა ენდომება მერე ცხოვრებაში. ამისათვის მან სასურველია რაიმე, უხეშად რომ ვთქვათ, “საცდელად” მაინც ისწავლოს, თუნდაც იმიტომ, რომ მალევე მიხვდეს, რომ ეს მისი საქმე არაა და მერე სხვაზე გადავიდეს, და იპოვოს მისი ნამდვილი მისწრაფება. ზოგი პირველივე ცდაზე “არტყამს” და ზუსტად იმას სწავლობს, რაც მართლა უნდა. ესაა და ეს.

რა თქმა უნდა, უფრო ადვილი იქნებოდა, არსებობდეს რაიმე მექანიზმი/აპარატი, რაც შეუცდომლად გამოიცნობდა თითოეული ადამიანის ნამდვილ მოწოდებას, და შესაბამისად ყველა იმას გააკეთებდა, რაც უნდა. მარა სამწუხაროდ ასეთი რამ (ჯერჯერობით) არ არსებობს. ხოდა, აჰა შენ ერთი “ზე იდეა”, შექმენი ეს აპარატი და ნობელის პრემიასაც მიიღებ :))))))))

ჭავჭავაძის უნივერსიტეტის 90%-ი ზუსტად ისეთია, როგორიც თსუ-ში არ მოგეწონა. :) დარწმუნებული იყავი მაგაში. ისევე, როგორც სტუდენტები ასევე ადმინისტრაცია და ლექტორები.

მე არ მითქვამს რო შენ ჩემს ზე იდეას უნდა იზიარებდე, ან ვინმე იზიარებდეს, მე არ მითქვამს რო შენ ან ვინმემ ვაფშე იცის ჩემი ზე იდეა, ან რო შენ მაგალითად კონკრეტულად იქნებ დაჟე გაქ ზე იდეა რომელსაც არ ამბობ.

მე ვთქვი რო უმეტესობა ქალები რომლებსაც მე შევხვედრილვარ – “ზე” იდეის ქონის ნაკლებობას განიცდიან. ვფიქრობ შენც. თუ გინდა ამას ქალების პლიუსი და პრაქტიკულობა დაარქვი.

მე ჩემი უზამრაზარი სამყარო მაქვს და ძალიან ბედნიერი ვარ იმ სამყაროში და არავის არ ვეძებ. უბრალოდ მინდოდა ამეხსნა რო უმრავლესობის, აჰა ვაკონკრეტებ – უმრავლესობის, ტუპოი სწრაფვა “სწავლისკენ” (სადაც ვგულისხმობ დოგმატურ სასწავლებელ დაწესებულებას) – არის გამოწვეული “ზე” იდეის არ ქონით და შესაბამისად “რამე ხო მაინც უნდა ვაკეთოს” პონტში “უწევთ ისწავლონ”.

მაშინ როცა ვთქვათ შენ, ვიმეორებ – სასწავლო დაწესებულებები რო ვაფშე არ არსებობდეს, დედამიწაზე არ იყოს ეგეთი ფენომენი, მაინც იზამდი და მიაღწევდი იმას რაც ქენი და მიაღწიე იმიტო რო როგორც შენთვითონ თქვი – შენ რაც გინდა – ყველაფერს აღწევ.

ვოტ გამომდინარე ამ დებულებიდან მერე მე განვაზოგადე რო კაცებს ეს “უწევთ ისწავლონ” ქე მაინც იმიტო რო ამ… კრიტერიუმით ფასდებიან მოპირდაპირე სქესის მხრიდან, როცა ქალებს თქო ამ კრიტერიუმით ნაკლებად აფასებენ კაცები, და რატო იკლავენ ეს ქალები თავს თქო.

ისევ განვმეორდები “ქალებში”, ანუ მათ “პადავლაიუში ბალშინსტვოში”, ვიძიმა შენ არ იგულისხმები, იმიტო არა რო კარგი ხარ ან ცუდი ხარ, იმიტო რო იმ დიდ სტატისტიკურ ჯგუფში არ შედიხარ რომელზეც ვსაუბრობ, თუ გინდა რამე სხვა დავარქვათ სახელი ვაფშეტა, მაგალითად “ფირციხკვიკინები” რომლებიც იქნება ქალების სრული რაოდენობის 99%-ის მომცველი ჯგუფი და “ქალებს” აღარ ვიხმარ შენ თუ მაინდამაინც ძალიან გაღიზიანებს ის რო “ქალების” ჯგუფში ვერ ხვდები.

რაც შეეხება რას ვუჩიჩინებ მე ჩემს ცოლს:
ჩემი ცოლი და შეთავსებით, არ ვიცი მიხვდით ამას თუ ვერა და ამიტო ვამბობ, შეთავსებით ამ ბლოგის ავტორი და ამ პოსტის ავტორი რომელზეც ვსაუბრობთ, ჩემსავით “გაუნათლებელია”, ასე რომ ვ ხუდშემ სლუჩე შეიძლება ის დამაბრალოთ რო ვუჩიჩინებდე “ისწავლე” თქო (ვიმეორებ – ბრჭყალები მიუთითიებს “სასწვლო დაწესებულებაში სისტემურ გნაათლებას” – თორე ისე ყოველდღე 10-იმდენს სწავლობს ლუბოი აუდორიაში რო შეიძლება ისწავლოს ადამიანმა) – ხოდა მე ყოველთვის მისგან ვითხოვდი ქონოდა იდეა, აზრი, შორეული და მანათობელი მიზანი, მიუღწევადი და აბსტრაქტული, მარა რაღაც, იდეა რომლის გამოც მუდმივად ბედნიერი იქნება თუ იმ მიმართულბისკენ მიდის მაინც… ვუჩიჩინებდიო ამას მაინც ვერ დაარქმევ – უფრო მიცდია მემოტივირებინა, მეჩვენებინა საკუთარ მაგალითზე ან ა.შ. – ის მაინც პრაქტიკულ ქალად რჩება, აწვება იმას რაც აქვს და იქვე გარშემო ფართოვდება და ვითარდება, არც ის არ იკლავს თავს დიასახლისობით და ჭურჭელიც არ დაურეცხია სახლში რამდენი კვირაა არ ვიცი… (მე ვრეცხავ და არ ვთვლი რო “ზე” იდეა მამა-სახლისობას ხელს უშლის, მე ეს არ მითქვამს – ეს იდეა კაკ რაზ შენ განავითარე რო ან “ელიტა” ხარ ან დიასახლისი… რომლებსაც პატივს ცემ პარალელურად :დ )

და აი აქ მგონი მოვედი იმ მომენტთან რო ყულფი შეიკრას ჩემი მონოლოგების დასაწყისთან:
მე ვწერდი რო თუ ზე იდეა არ გაქვს – რა აზრი აქ სწავლას თქო? – ეს იყო ლეიტმოტივი და არა მაინდამაინც ის რო “არაფერს აზრი არ აქვს მაინც მოვკვდებით”

მე მინდოდა მეთქვა – ჩვენ მოვკვდებით, და ძალიან მალე, რა აზრი აქ ისწავლო ის რასაც დღეს, ჰა ჰა ხვალ გამოიყენებ და ვსიო? – რატო უნდა დახარჯო ამაზე დრო და ძალები და ნერვები თქო?

და თუ შენ(ამჯერად უკვე ვინმე აბსტრაქტულ მოსაუბრეს ველაპარაკები) უარყოფ “მიღწევების” სისტემას, ანუ ამბობ რო “მე ვცხოვრობ ჯასთ რო ვიცხოვრო და ვისიამოვნო” – მაშინ რატო წვალობ სწავლაზე და უბედურებაზე? – აიღე, იყავი ან ქალი ან ტიპიური კაცი(რომელიც სამწუხაროდ შეიცავს თქო ამ სწავლას თქო უმეტეს შემთხვევაში მიმზიდველობისთვის თქო) და გაერთე და ისიამოვნე.

რავი ვერ ვამბობ რისი თქმაც მინდა?

ძალიან ცდები, აი ძალიან :) სწორედ ამიტომ გადავწყვიტე ამ თემას გამოვხმაურებოდი, და პირადად ჩემი მაგალითი გამეზიარებინა, და არა “ვიღაც, აი, მეზობელი, ძმაკაცი, დაქალი, ბიძა, და ა.შ.” შენ უბრალოდ არასწორად სვამ საკიტხს და ბოლოს იმ აზრამდე მიდიხარ, რო ყველაფერი სისულელეა, “ზე-იდეის გარეშე”, მარა ვერ მისახელებ თუნდაც 1 ზე-იდეას, რომელიც მე საინტერესოდ მომეჩვენება. ზუსტად ამაშია საქმე: არღმოჩნდება ვინმე, ვისაც შენი ზე- იდეა აღაფრთოვანებს, და შენ უნდა იტრიალო სწორედ იმ საზოგადოებაში, სადაც ერთნაირი ზეიდეებიანი ხალხი ხართ თავმოყრილი და შესაბამისად-ბედნიერად ცხოვრობთ; მე კი – ჩემი ზე-იდეებით ჩემს საზოგადოებაში ვიქნები და ზალიან ბედნიერი. აქედან მტკიცდება – ყველაფერი ინდივიდუალურია.

ცხოვრებაში 1 წამით არ მიოცნებია, კუხნის ქალი ვიყო. უზომო პატივს ვცემ ადამიანებს, რომლებიც კარგი დია(ც)სახლისები და “მამასახლისები” (რატომაც არა) არიან და კარგ საჭმელებს აკეთებენ და ეს მოსწონთ. მე პირადად გაზის ანთებაც არ ვიცი და არც მაქვს სურვილი, ვიცოდე. უბრალოდ შეუთავზებლები ვართ მე და ეგ სამყარო. და ისევ და ისევ იმ უბრალო მიზეზის გამო, რომ ჩემ ინდივიდუალურ პიროვნებასთან ეგ დიასახლისური სამყარო არანაირად არ მოდის შეთანხმებაში, როგორც ასევენაირად – ის, რასაც მე ვაკეთებ და რითიც თავს ვგრძნობ კარგად – სხვასთან სეიძლება არ მოდიოდეს შეთანხმებაში (იგივე შენთან, როგორც აღნიშნე ზემოთ, ერთადერთი, რაც საინტერესოდ მოგეჩვენა მოგზაურობაა). ამიტ ისევ და ისევ დაამტკიცე, რომ მე მართალი ვარ. :-)

არანაირად არ ვარ გამონაკლისი. ჩემს გარშემო ძალიან დიდი უმრავლესობა ჩემნაირსავე მდგომარეობაშია. ეს ასეა: ერთნაირი გაგების საზოგადოება ერთად იკრიბება. მე რომ გულის სიღრმეში ბოსტანი მაინტერესებდეს, დავკრავდი ფეხს და წავიდოდი ბოსტანში, არაფერი ხელს არ მიშლის ამაში. მაგრამ რა ვქნათ, რომ არ მაინტერესებს. ასევე – რომ მაინტერესებდეს მაგაითად გეოლოგია ან მედიცინა, ეტც, რაც ასევე აბსოლუტურად არ მაინტერესებს. რომ მაინტერესებდეს, ისეთივე სიამაყით ვილაპარაკებდი, რომ ძალიან წარმატებული ვარ ბოსტანში და მოვიყვანე ამდენი და ამდენი პომიდორი და ამდენი ხახვი, როგორც ახლა ვლაპარაკობ ჩემს დღევანდელ სრულიად რეალიზებოლ ცხოვრებაზე. აქედან გამომდინარე, ყველა თავს რეალიზებულად გრძნობს მაშინ, როცა იმას აკეთებს, რაც უნდა.

რა თქმა უნდა, შეიძლება რამდენიმე წელიწადში სემეცვალოს გემოვნება და დამაინტერესოს ბოსტანმა და კუხნამ (რაც ისეთივე წარმოუდგენელი მგონია, როგორც, მაგალიტად, რომ გავხდე ირანის პრეზიდენტი). ეს იმას არ ნისნავს, რომ შენ მართალი იყავი ამ პოსტის კომენტებში და აგე, დავასრულე კუხნაში. არანაირად. ეს იმას ნიშნავს, რომ უბრალოდ ჩემმა გემოვნებამ ცვლილება განიცადა და მე ისევ იმას ვაკეთებ, რაც მინდა, უბრალოდ ეს სრულიად განსხვავებულია იმისაგან, რასაც მე ადრე ვაკეთებდი.

რაც შეეხება კაცებს: ცემთვის აბსოლუტურად უინტერესონი არიან ისეთი მამაკაცები, ვინც ჩემში მარტო მკერდს და მრგვალ უკანალს ამჩნევს. საბედნიეროდ, მათი ჩამოშორება საკმაოდ კარგად მეხერხება და არც ისეთი კაცების უკმარისობას განვიცდი, რომელიც ჩემს გემოვნებას აბსოლუტრად სეესაბამება. ისევ და ისევ იმიტომ, რომ სწრ დროს სწორ ადგილას ვარ: ვაკეტებ იმას – რაც მინდა იმ ადგილას – სადაც მინდა.

ყოველივე აქედან გამომდინარე: ნუ გაუხურებ შენი ცოლის დას იმისი შეგონებით, რომ რაც აქამდე აკეთა (ისწავლა!), სისულელეა და ეხლა მივიდა სწორ დასკვნამდე – იშოვოს კაი ტიპი და გათხოვრეს. O_o WTF?!?! ჯერ კიდევ ვფიქრობ, რომ ეს ნახევრად მაინც ხომრობით თქვი. თუ სენ ახალგაზრდა გოგოს, რომელმაც განათლება მიიღო და მზადაა, ცხოვრების ფართო ასპარეზზე გამოვიდეს, იმას ჩასჩიჩინებ, რომ მთავარი მიზანი მისი ცხოვრებისა “კაი ტიპის” შოვნაა (ეს კაი ტიპომაც რომ სედარებითია, ვის ვინ მიაჩნია კაი ტიპად, ეს კიდევ ცალკე საკიტხია, დამეთანხმებით), მართლა ძალიან ცუდად ყოფილა ვითარება O_o თუ იგი იმას აკეთებს, რაც უნდა, და სწავლა იყო სწორედ მისი მოწოდება, “კაი ტიპები” თავზე საყრელად და ასარჩევად ეყოლება, სენ ნუ ღელავ მაგაზე. “კაი ტიპებსაც” საკუტარ თავში დარწმუნებული ქალები მოსწონთ, და არა – ლუზერი; ძუძუები და სხვა ნაწილები ყველა ქალს აქვს განურჩევლად. :-)

მე ვაფშე მეცნიერებას ვაწვები და შენ ხელოვნებით ცდილობ მომაწვე და ვაფშე სხვა და სხვა სამყაროა და სხვა და სხვა რამეებზე ვსაუბრობთ, კოკ შანელი ჩემი აზრით უბრალო შარლატანია რომელიც რას ყიდის მე ვერ გავიგე :დ

თუ ეგრე წავიდა :დ

კარლსონი კიდე ბოლოს აგერ 3 წლის წინ წავიკითხე, მშვენიერი… რემეა, სხვა სახელს ვერ უწოდებ, დაჟე ფანტასტიკაა რო დაფიქრდე… მარა ნობელის პრემია ასტრიდ ლინდგრენს?…

ქალი კუხნაში არ უნდა იყოს ბედნიერი – ისევ და ისევ არ ეძიები აზრს რომელსაც ვწერ: ქალი რომელიც კუხნაშია ბედნიერი, რატო იკლავს თავს სწავლაზე მთელი ცხოვრება???

თორე ის რო AnnA კუხნის ქალი არ არი და ბედნიერია wall street -ზე, ნუ ვთქვათ, ეს მისი კაკ რაზ გამონაკლისობაა, მიუხედავად ამისა მაინც დაგენიძლავები ვ “მინუტუ სლაბოსწი” ისიც ოცნებობს უბრალო კუხნის ქალი იყოს… :დ

მარა ისევ და ისევ შენ სხვა მხარეს ცდილობ გაქაჩო დიალოგი, მე სხვა რამეს გეუნები:
რატომ უნდა ისწავლოს ქალების 99%-მა პროცენტმა თუ მათი მთელი ცხოვრების აზრი დიასახლისობაა?

და გიმეორებ: კოკო შანელი, ლინდსი ანდერსონი, გარსია მარკესი, ასტრიდ ბლინ ლინდგრენი – არიან “ხელოვნების” მუშაკები, მე კიდე ვსაუბრობ მეცნიერებებზე და ტექნოლოგიურ პროგრესზე… კი – ჟიულ ვერნიც ხელოვნების მუშაკია, კი – შეიძლება ადნო ბეზ დრუგოვა ვერ მუშაობს, ორივე სასტავი მეოცნებეა და ერტმანეთს აინსპირირებენ – შეიძლება, მარა მაინც ვთვლი რო ნობელის პრემია არის მაგარი იდიოტური პრემია ზუსტად იმიტო რო გაუგებარი პრინციპით ერთმანეთს აჯიბრებს ტამ ფიზიკოსებს, მედიკოსებს და მწერლებს… ჩო ზა ხუინია?… როგორ შეიძლება ტამ ვან გოგი და ნილს ბორი ერთ ჭრილში ვაფშე აღმოჩნდნენ განხილულნი?… მოკლედ ეს ცალკე თემაა.

ასნავნოი თემა კი იმაზეა რო:
რად უნდათ ქალების 99%-ს სწავლა თუ მერე ამ სწავლას უნიტაზში ჩარეცხავენ.
AnnA კარგი ამგალითია რო “როცა შეიძლება უნიტაზში არც ჩაერეცხათ”, და ამასთან ერთად დარწმუნებული ვარ რო 10 წლის მერე AnnA-საც ძალიან ბევრი შინაგანი ბრძოლა ექნება და უბედურებები, თუ იასნია მანამდე არ “ჰოპ” და გამოიცვლება “დიასახლისად” :დ

და რო კაცების 99%-ს ნაღდად არ უნდათ ის “სწავლა” მარა ქალები ამ პრინციპით არჩევენ და უწევთ თქო.

(საერთო ლეიტმოტივი: კაცები ცოდოები და ჩაგრულები, ქალები დურაკები :დ)

ნუ მოკლედ იქ ზევით ვიღაცა მიხვდა რასაც ვამბობდი და თქვენ რაღაც კონკრეტულ აპლიკაციებზე გგონიათ რო მედავებით და გეუნებით მართლები ხართ თქო კაცო – უხარია ანას ცხოვრება და იყოს, პროსტო 1000000 -დან რამდენი ამთავრებს როგორც anna?

ვოტ ი დუმაიწე… მეტიც – რო არ ყოფილიყო ეს “სწავლა განათლების შტამპირებული სისტმური მექანიზმი” თქვენი აზრით AnnA მაინც ვერ გახდებოდა და ვერ მივიდოდა იქ სადაც არი? – ვისაც უნდა, ის აუცილბელად მივა, და ყველა დანარჩენს, 99%-ს, აძალებენ და აპროგრამებენ რო უნდათ… that’s what I am talking about… და გამოდიან მერე ისენი “პროფესიონალები”, აი ისეთები ჩვენ რო ქართველი “უმაღლეს დამთავრებული” ჟურნალისტები “გვიყვარს”