ჩემი ყოველდღიური ცხოვრების დიდი ნაწილი სოციალურ მედიას მიაქვს – ლექციები, ტრენინგები, პრეზენტაციები, კონსულტაციები. მიხარია, რომ არსებობს საქმე, რომელიც მიყვარს და რომლისგანაც ფინანსური სარგებელიც არსებობს, ბევრს ეს ფუფუნება არ აქვს.
თუმცა იდეალურ შემთხვევაშიც კი, როცა შემოსავლის წყარო შენი საყვარელი სფეროა, ყველაფერი მაინც რუტინამდე დადის. რამდენჯერ შეიძლება ახსნა ბლოგი და ილაპარაკო სოციალურ ქსელებზე აღტყინებულმა და ბედნიერმა? ნამდვილად არა ყოველდღე.
თუმცა მაინც მიხარია. და მაინც ბედნიერი ვარ. განსაკუთრებით ერთი პროექტის გამო. პროექტის, რომელმაც შემახვედრა ადამიანები, ვინც შთამაგონებენ. ადამიანები, რომლებმაც დამანახეს, რომ ის, რასაც ვაკეთებ, მართლა, არა ფონდებისთვის და ბრტყელი სიტყვებისთვის, არამედ მართლა ღირებულია.
* * *
http://greenrustavi.wordpress.com/
ლამაზი და უსაყვარლესი თამო, რომელმაც პროექტის ფარგლებში გააკეთა ბლოგი – “მწვანე რუსთავი”. მოახერხა იმდენი, რომ გაუკეთა ორგანიზება თავის სკოლაში შაბათობას, შემდეგი აქციით კი უკვე რუსთავის მერიასაც მისწვდა და ნერგები გამოუყვეს დასარგავად.
http://kindworld.wordpress.com/
ისევ რუსთავი. ყველაზე განმაცვიფრებელი ადამიანები, რამდენიმე გოგონა, რომლებიც რუსთავის ბავშვთა სახლში დადიან, ეთამაშებიან, ეხმარებიან ბავშვებს, ახლა სპექტაკლსაც დგამენ მათთან ერთად. სამწუხაროდ, იმდენად აქტიურად ვერ დებენ ინფორმაციას ბლოგზე, რამდენადაც ვისურვებდი, თუმცა ვიცი, რომ თავისი მიზნისკენ ყოველ დღე პატარა თუ დიდ ნაბიჯებს დგამენ.
http://hearthelp1.wordpress.com/
რუსთავი. თორღვა, უჭკვიანესი და უკეთილესი ბიჭი. თორღვამ გადაწყვიტა, ხელოვნებაზე გააკეთოს ბლოგი. ის პოულობს ნიჭიერ ადამიანებს და ცდილობს, თავისი ბლოგის მეშვეობით ფართო აუდიტორიას გააცნოს.
http://ekonia.wordpress.com/
თბილისი. ბლოგი ეკოლოგიის შესახებ. ნინი ცდილობს, თავი მოუყაროს ყველანაირ ინფორმაციას, რაც თემას ეხება, იღებს ფოტოებს, აქტიურად მუშაობს ბლოგზე.
http://publicorder.wordpress.com/
თბილისი. ნინო <3 ბლოგი საზოგადოებრივი წესრიგის შესახებ. საინტერესო პოსტები, ავტორის გაკეთებული ანიმაციები, ვიდეოები.
http://kolfildisblog.wordpress.com/
ქუთაისი. საყვარელი მირანდულინო. კოლფილდის ბლოგზე ინკლუზიური განათლების შესახებ შეგიძლიათ წაიკითხოთ. მირანდა ბევრისთვის ნაცნობი ბლოგერის, შორეს დაა და, როგორც შორენა, დაუგეგმავად გავიცანი და ერთი ნახვით შემიყვარდა.
http://vchirdebit.wordpress.com/
ბათუმი. ბავშვები, რომლებმაც გადაწყვიტეს, რომ მოხუცებს გაულამაზონ ცხოვრება.
http://chvenertnivart.wordpress.com/
ბათუმი. გოგონები, რომლებიც ინვალიდ ბავშვებს ეხმარებიან.
http://acharadges.wordpress.com/
ახალი ბლოგერების თვალით დანახული აჭარა. ეს გოგონებიც აქტიურები არიან, თუმცა სოციალური მედია სულ 2-3 კვირის წინ გაიგეს, რა ხილია და ბლოგიც მაშინ გაიხსნა.
* * *
როგორ მინდა, რომ ყველა მათგანზე სათითაოდ და ვრცლად დავწერო. მაგრამ აქ შევჩერდები (პროექტის ფარგლებში არსებული ყველა ბლოგის ხილვა შეგიძლიათ ამ ლინკზე). თქვენ შეიძლება წაწყდომიხართ მათ ბლოგებს, დაგიწერიათ კომენტარი, ძველ ბლოგერებს აგიბზუებიათ ცხვირი, გაგიკრიტიკებიათ ისინი სურათების ზომის ან პუნქტუაციის გამო. ასეთებიც შევნიშნე და მეღიმება ხოლმე. იმიტომ, რომ ბლოგების უკან არ ჩანს ადამიანები, ვინც ამ ბლოგებს წერენ.
ტრენინგზე
პროექტს ჰქვია Social Media at School (Project Harmony International-ის ერთი პროექტის. GLSP-ს ქვეკომპონენტი). პროექტის ფარგლებში საქართველოს 4 ქალაქში ჩატარდა ტრენინგი სოციალური მედიის შესახებ – თბილისი, რუსთავი, ქუთაისი და ბათუმი. და ყველა ბლოგერი, რომელზეც ზემოთ ვისაუბრე, ჯერ კიდევ სკოლის მოსწავლეა, 13-16 წლის.
ამიტომაც შთამაგონებენ.
თუ 13 წლისას შეუძლია მთელი დღე თავისი სურვილით ბავშვთა სახლში გაატაროს და მათ დაეხმაროს, თუ 14 წლის ასაკში იმდენს ახერხებს, რომ მერიამდე მიაღწევს და სკოლის ეზოში ნერგებს დარგავს, თუ 15 წლის ასაკში კომპიუტერთან დაჯდომისას პირველი გასართობი თამაშები კი არა, ბლოგია წესრიგის შესახებ, მე ვარ ამაყი, ბედნიერი და იმედიანი. ეს ადამიანები მაიძულებენ, ვეძებო ყველაში ნინოები, თორღვები, თამუნები, მირანდები და, როცა ვპოულობ, ისევ ისეთი ბედნიერი და აღტყინებული ვყვები სოციალური მედიის შესახებ. თუნდაც ყოველ დღე.
