ესთეტიკის ტრფიალებს ბოდიში, არ მიყვარს Powerpoint-ში პრეზენტაციების კეთება. ანუ დიზაინში ჩასმა, ყუთების აქეთ-იქით მიწევა, ლამაზი სურათებით გაფორმება. Content is the king. დანარჩენი ყველაფერი – დროს მაკარგვინებს უაზროდ :დ

[მინირეკომენდაცია: მარცხენა ქვედა კუთხეში scroll-იდან გადართეთ book-ზე]

ის განკუთვნილია სკოლის მოსწავლეებისთვის, თუმცა ვფიქრობ, ყველას დააინტერესებს, ვისაც სოციალური მედია აღაგზნებს :დ

მადლობა სანდრო ასათიანს სახელმძღვანელოს შექმნისთვის.

თუმცა არა, ვახურებ. რომ ვუფიქრდები, საინტერესო წელი მქონდა. 2010-ში გაგრძელდა 2009-ის დროს აკრეფილი სიჩქარე და ძალიან ცოტა მქონდა ამოსასუნთქი დრო.  ვილიამი კიდევ უფრო მეტად გაიზარდა და სიტყვების თქმა დაიწყო (ყველაზე ხშირად გამოყენებული: “დადე!” და “ჩართე!” რა? “მულტფ!”). ასევე გადასარევად ეხერხება ბოდიარტი და დიდი სიამოვნებით დავდებდი აქ ჩემს ფეხზე განხორციელებული მისი შედევრის გუშინდელ ფოტოს, ბატარეები რომ არ დაჯდომოდა ფოტოაპარატს.

წლის მეორე ნახევარში სხეული როგორც იქნა გამოვიდა ორსულობისდროინდელი შოკიდან და ნელ-ნელა თავისი ფორმები დაიბრუნა. ანუ დაახლოებით ერთი წელი დასჭირდა იმას, რომ ინკუბატორიდან ისევ ადამიანად ვქცეულიყავი. და არა, არ მჯერა მე იმ სასწაულების, რომ ამბობენ, “გააჩინა და ერთ თვეში ისევ ფორმაში იყო”. Bullshit! მასეთებს კიდევ მკერდიც არ უპატარავდებათ წონის დაკლებისას და ნამცხვრებს ჭამენ და არ სუქდებიან! დაიხოცეთ თავები!

ჩემი თვითშეფასებაც და საკუთარ თავში რწმენაც ასევე ნელ-ნელა დამიბრუნდა და მე მათ გაშლილი ხელებით დავხვდი, გულში ჩავიკარი და იმედია აღარსად აღარ გავუშვებ, იმიტომ, რომ მეტჯერ დაორსულებას მე აღარ ვაპირებ და პრინციპში ფეხის მოტეხვაც ნამდვილად არ შედის ჩემს უახლოეს გეგმებში.

კარიერული მხრივ ბედნიერება და სიხარული ჩქეფდა, სამაგიეროდ complicated სტატუსი ფეისბუქზე სრულად ვერ ასახავს იმას, რაც ხდებოდა პირადში.

ვილიამი, კიბორგა, საბა, როკო, X. – 5 ყველაზე ‘გავლენიანი’ ადამიანი ჩემთვის 2010 წლის მანძილზე, ანუ ადამიანები, რომელთა არსებობამაც ბევრი რამე შეცვალა და განსაზღვრა 2010-ში, ფაქტობრივად თუ ემოციურად.

ა კიდევ მარკ ცუკერბერგი! თუ ეგ არ ითვლება…

რას ვგეგმავ 2011-ში

რამდენჯერაც საახალწლო რეზოლუცია დავწერე, 60% ძლივს შევასრულე, მაგრამ კიდევ ვცდი [არაა დალაგებული რიგითობის მიხედვით]:

1. წლის ბოლოს თვეში ჩემმა შემოსავალმა უნდა მიაღწიოს XTYY+ ლარს.

რატომ არ ვწერ რაოდენობას გაშლილად? იმიტომ, რომ ნაწილი იტყვის, ხალხს ნებისმიერი სამსახური ენატრებაო და შენ რა პრეტენზიული ხარო და ნერვები მომეშლება, მეორე ნაწილი კიდევ, ვისაც დასახელებულზე მეტი ხელფასი აქვს და ჰგონია, რომ ეს ხელფასი ავტომატურად აძლევს ტვინის ბურღვის უფლებას – ცოტაა, მეტის ამბიცია უნდა გქონდესო, რაზეც ასევე ნერვები მომეშლება.

2. ბილიარდის თამაში უნდა ვისწავლო კარგად

იმიტომ, რომ როგორც აღმოჩნდა, პოტენციალი მაქვს და რატომაც არა? კიდევ ერთი თამაში იქნება, საიდანაც სულ გამარჯვებული გამოვალ. :დ

3. ბოლო 5 კილო

ბოლო 5 კილო!

4. ვებრძოლო ორმაგ სტანდარტებს

რაც მეპატიება მე, ის ეპატიებათ სხვებს. ყველანაირი გამართლებების და ვაჭრობის გარეშე.

5. მივხედო ბლოგს

იმიტომ, რომ მიყვარს.

6. დავიწყო ერთი პროექტი

რომელსაც 2 წელია ვგეგმავ და წელსაც თუ არ განვახორციელე, არაფრის ღირსი არ ვიქნები.

7. ვისწავლო დროის სწორი მენეჯმენტი

ჩემი ყველაზე დიდი პრობლემა ცხოვრებაში.

გილოცავთ <3<4<5

დიზაინზე წუწუნი არ მიიღება, დამუშავების სტადიაშია და მხოლოდ იმიტომ არსებობს, რომ რაღაც სიახლის ილუზია შევქმნა და აღარ მეშინოდეს ამ ბლოგის.

ესეც ციტატა ბლოგის შესახებ ჩემი “თავისუფლების დღიურებიდან”:

ჩემი ბლოგი კარგა ხანია, მივაგდე. ფიზიკურად არსებობს, მაგრამ გაყინულია, ხანდახან, როცა რამე მნიშვნელოვნის გაზიარება მინდება, ვწერ, მაგრამ ძალიან იშვიათად ხდება ეს. ვფიქრობდი, ალბათ, ეს იმის გამოა, რომ როცა რაიმეს დაწერა მინდება, ფეისბუკზე ვაქვეყნებ-მეთქი, მაგრამ, როგორც ჩანს, მთლად სწორი არ ვიყავი: აგერ, „თავისუფლების დღიურებს“ ხომ ვწერ, მიუხედავად იმისა, რომ მთელი დღის მანძილზე ფეისბუკზეც ვაქტიურობ.

ახლა ვფიქრობ და მეორე მიზეზამდე მივედი: მას შემდეგ, რაც ჩემი ბლოგი პოპულარული გახდა, ნელ-ნელა გავაიშვიათე წერა. საერთოდ, ჩვენთან „პოპულარობის“ ცნება ცოტა სასაცილოა. ათასი მკითხველი გყავს? ვაუ, შენი ბლოგი ყველაზე პოპულარულია! არადა, რომ დაფიქრდე, რა არის ათასი მკითხველი? არაფერი! ათასმა კაცმა იცის შენი არსებობა, სამაგიეროდ, დანარჩენი მილიონი გარტყმაში არაა. ჰო, სად ვიყავი? ამ ათას ადამიანს შენი ბლოგი უყვარს, ელოდება, რომ შენი მომდევნო პოსტიც იმაზე მაგარი თუ არა, ისეთივე კარგი იქნება, როგორიც წინა იყო და ამ პრესს ვერ უძლებ. წერა არ მინდა? როგორ არა?! ანონიმური ბლოგის გაკეთებაზეც ბევრი მიფიქრია, ჰოდა ახლა გავაანალიზე – ალბათ ზუსტად მაგიტომაც, ეს პრესი იხსნება, წერ იმიტომ, რომ წერა გინდა და არ ფიქრობ, რას ელიან შენგან მკითხველები.

დანარჩენი ყველა მიზეზი საკუთარ თვალებში ნაცრის ყრაა – დაკავებული ვარ, ყელში ამომივიდა, ბევრი საქმე მაქვს, კიდევ სამ ბლოგს ვაკეთებ პარალელურად პროექტების ფარგლებში და ა.შ.

ნეტა, ოდესმე თუ გადავაბიჯებ ამ პრესს? ან მინდა კი გადაბიჯება?

7-ვე დღე მოიძევება ამ ლინკზე: თავისუფლების დღიურები, დოდი ხარხელი.

აქ არ დავიწყებ იმაზე მსჯელობას, კარგი პროექტია თუ ცუდი. ერთი მოულოდნელად საინტერესო მხარე აღმოაჩნდა – იმ მასწავლებლების ნაწილმა, რომლებიც აქ ჩამოვიდნენ, ბლოგების წერა დაიწყო.

ძალიან საინტერესოა მათი თვალით დანახული საქართველო, რაღაც თავისებურებები, რაც ჩვენ აღარც კი გვხვდება თვალში, არადა შორიდან უცნაურია.

ვიცი, რომ ბევრს აინტერესებს, ამიტომ ამ პოსტში შევეცდები ერთად მოვუყარო თავი “ყივჩაღთა ბლოგებს” (c) ლინგვისტუსი. კარგი საკითხავია. თუ იცით რომელიმე მასწავლებლის ბლოგი, რომელიც აქ არ წერია, გთხოვთ, მომწეროთ კომენტარებში:

• http://raughley.wordpress.com/
• http://paulingeorgia.wordpress.com/
• http://wishdafishwasme.wordpress.com/
• http://michelleingeorgia.blogspot.com/
• http://peripateticpedagogue.wordpress.com/ (ალბათ ყველაზე პოპულარული ბლოგი ჩამოთვლილებს შორის. რატომ? დაწერა სექსსა და გენდერზე საქართველოში :P )
• http://mfgold-whatthehellamidoinghere.blogspot.com/
• http://emily-in-georgia.blogspot.com/
• http://ilanasworldadventures.blogspot.com/
• http://georgianbacon.blogspot.com/ – მაგრად მეცოდება. კრიტიკული პოსტი ეწერა, მის სკოლაში ბავშვები ძალიან ცუდად იქცევიან, დერეფნებში ეწევიან, კლასში ყირაზე დგანან და ყველას ჰკიდიაო. მოიფიქრა დასჯის მეთოდი – ცალ ფეხზე დგომა, ენერგიის დახარჯვისთვის. მაგრამ რატომღაც ვიღაცეები აღშფოთდნენ და ის პოსტი ჩაასწორებინეს.
• http://drewsobota.wordpress.com/
• http://mkisteachingingeorgia.blogspot.com/
• http://asenseofadventure.blogspot.com/
• http://stevenfdiamond.blogspot.com/
• http://gnjb.blogspot.com/ ესეც მომწონს, პირველად ახლა მივაქციე მართლა ყურადღება, რა უცნაურად მჭიდროდ იდებენ ფეხს ფეხზე ქართველი მამაკაცები :D
• http://charlotteinzion.blogspot.com/
• http://rickgove.wordpress.com/
• http://teachingeorgia.blogspot.com/
• http://mygeorgianadventures.blogspot.com/
• http://mneedles.wordpress.com/
• http://gamecaucasus.wordpress.com/
• http://jasonkylebrown.blogspot.com/
• http://geoconstruction.blogspot.com/
• http://travelsbytara.blogspot.com/
• http://storyshewrote.wordpress.com/- აქ ცოტა უცნაური რამ ხდება. უახლესი პოსტი წავიკითხე, გაბრაზებულია, რადგან ქართველმა კაცებმა უარის მიღება არ იციან. ვინმე სოსომ, მას შემდეგ, რაც უარი მიიღო მასთან ცეკვაზე, დამარტყაო, მერე ვიყვირეო, მერე მაკოცაო. თმები ყალყზე დამიდგა. მერე ჩამოვსქროლე და შემდეგ პოსტში უწერია, რომ სოფლიდან გამოაგდეს, მოსდევდნენ ჩანგლებით, დანებით და “ბოზის” ყვირილით, რადგან ვიღაცას ასევე უარი უთხრა და იმან გააბაზრა, მუხლებში ჩამიჯდაო. აქ ცოტა ეჭვი შემეპარა – ან დიდი ფანტაზიორია ეს გოგო, ან ისე სასწაულად იქცევა, რომ ასე ექცევიან. კი, არიან ხისთავიანები ქართველი მამრები და არ ესმით უარი, მაგრამ ხელის დარტყმამდე საქმე არ მგონია მისულიყო.
• http://www.the-other-georgia.com/
• http://infinitedreamernicole.blogspot.com/
• http://ayearingeorgia.blogspot.com/
• http://gypsygolightly.blogspot.com/
• http://paulknettel.wordpress.com/
• http://theothergeoriga.wordpress.com/
• http://travelwithkathi.blog.com/

სტუმარ მასწავლებლებს ტრენინგები ჩაუტარეს, კარგად დააშინეს. ისე მასპინძელი ოჯახებისთვისაც რომ ეთქვათ ორიოდე სიტყვა, არ იქნებოდა ცუდი, ყველა ბლოგზე ცრემლებია: აძალებენ ჭამას, მთელი დღე “ჭამე, ჭამე!” ისმისო.

(პოსტი შიგადაშიგ განახლდება ახალი ბლოგების პოვნასთან ერთად)

P.S.: My friend told me, that some of TLG volunteers found the post and were interested about the subject. I’m trying to collect all your blogs here, so that everyone who’s interested could find them easily. Your blogs are very fun and interesting to read for me and for many of my friends as it gives us the opportunity to see ourselves and Georgia “zoomed out”.

I really appreciate your work. I hope I’ll have the chance to meet you (at least those of you, who stay in Tbilisi).

And keep blogging!

1. როცა სოციალური მედიის ძალას სათანადოდ არ აფასებენ

როცა არ სჯერათ, რომ ინტერნეტი რეკლამისთვის ძალიან კარგი იარაღია, როდესაც ბლოგები დროის ფლანგვა ჰგონიათ, ფეისბუქი – მხოლოდ ფარმვილის სათამაშო, ინტერნეტის მომხმარებლები – მუწუკიანი თინეიჯერი ბიჭები.

2. როცა სოციალური მედიის ძალას სათანადოდ არ აფასებენ

როცა ჰგონიათ, რომ სოციალურ მედიას ყველაფერი შეუძლია, ყ ვ ე ლ ა ფ ე რ ი – თუ ფეისბუქზე ფეიჯს გახსნიან, ეგრევე გაყიდიან უამრავ ქაქ პროდუქტს, თუ ბლოგს გახსნიან, ეგრევე გაუჩნდებათ ხუთი, ათი, ოცი ათასი მკითხველი, რომლებიც პირველივე პოსტზე დაუჯერებენ, რა კარგია მისი ქაქი პროდუქტი და სხვებსაც მოუყვებიან ამის შესახებ.

ეკონომიკის განვითარების სამინისტროს კავშირგაბმულობისა და საინფორმაციო ტექნოლოგიების დეპარტამენტისა და  “საქაერონავიგაციის” დახმარებით 24-26 ივნისს კვარიათში “ქართული ბლოგინგის დღეები” ტარდება, რომლის მონაწილე და ერთ-ერთი ორგანიზატორი მე ვარ.

ეს ერთ-ერთი ევენთია იმ მრავალ სემინარებსა და ვორქშოფებს შორის, რაც სოციალურ მედიაში ჩატარებულა ბოლო პერიოდში. ერთ-ერთი. არც პირველი, არც ბოლო, არც ყველაზე მაგარი, არც ყველაზე ცუდი, ერთ-ერთი.

მაგრამ ქართული ბლოგოსფერო და ფეისბუქოსფერო ისე შეძრა ამ ევენთმა, როგორც ვერ მოახერხა ვერც ერთმა სხვამ. მერამდენე პოსტსა და კომენტარს ვკითხულობ ამ თემასთან დაკავშირებით. ძირითადად კრიტიკას, “რა პრინციპით შეირჩნენ ბლოგერები”, “მეც ბლოგოსფეროს წევრი ვარ” და ა.შ.

მე მიჩნდება კითხვა. ერთი, მარტივი, ლოგიკური – სად იყვნენ ეს “მეც ბლოგოსფეროს წევრი ვარ” ბლოგერები მაშინ, როცა ტარდებოდა New Media Forum, ბლოგკემპი, Social Innovation Camp, კონფერენცია Social media for social change და მსგავსი ღონისძიებები, როდესაც ლამის ვიხვეწებოდით, მოდით, მიიღეთ მონაწილეობა, გინდა პრეზენტაციის გაკეთება? გააკეთე, არ გინდა? – მოდი, მოუსმინე, ჩაერთე, გახდი აქტიური, გაიღე რაღაც სხვისთვის.

სად არიან ეს ბლოგერები მაშინ, როდესაც ტარდება ათას შვიდასი ტრენინგი და სემინარი, ღია კონფერენციები, შეხვედრები?

აა… მანდ მონაწილეობას დრო უნდა, ენერგიის გაღება, პრეზენტაციის მომზადება, სხვისი დახმარება? აა… მაშინ არ გვცალია. კვარიათი? აუ მანდ წავიდოდა კაცი. არ დამიძახეს? იმიტომ, რომ არც ერთ ევენთში სოციალური მედიის შესახებ არასდროს მიმიღია მონაწილეობა, არც კი დავინტერესებულვარ და უბრალოდ ჩემთვის რაღაცეებს ვბლოგავ, კარგად ვწერ და კარგი ტიპი ვარ, მაგრამ ეს სფერო ამდენადაც არ მაინტერესებს, რომ  ბევრი დრო დავუთმო. მაგრამ კვარიათში წავიდოდა კაცი სამი დღით. და ცუდები არიან, რომ არ დამიძახეს! მეც ხომ მაქვს ბლოგი! და კიდევ ათასს ჩემ გარდა! ათასივეს დაგვიძახონ! ან არ დაარქვან “ქართული ბლოგინგის დღეები”! საერთოდ არაფერი დაარქვან!

პ.ს.: განსაკუთრებით ბოღმიანთა გასახარად – აქ მაგარი ცუდი ამინდებია, წვიმს, მზე არაა. რომც იყოს – დილის 9-დან საღამოს თითქმის 10-მდე  პროგრამა გაწერილია და შესაბამისად, ვერც დასვენებას მოვასწრებთ.

თავის დროზე ძალიან გამახალისა. თუმცა ხანდახან ბლოგებზე (მათ შორის, ჩემს ბლოგზე) დაწერილ ზოგ კომენტარს რომ ვკითხულობ… ძალიან, ძალიან ბევრს უნდა ჰქონდეს ეს ფობია.

რა არის “ზიგზაგი”?

თუ არ ვცდები, ოდესღაც ვლადიმერ ლევთან ამოვიკითხე წიგნში აუტოტრენინგის შესახებ.

ზიგზაგი არის სიტუაცია, როდესაც აცდები დადგენილ რუტინას, გზას, ცხოვრების წესს. მაგალითად, თუ სულ დგები 8 საათზე, ზიგზაგის დროს უნდა ადგე 6-ზე, თუ ყოველ დილით სვამ ყავას, ზიგზაგის დროს უნდა სვა ჩაი და ა.შ.

ზიგზაგი ეხმარება ადამიანს გადახალისებაში, ამ ბლოგს კი ეს ნაღდად სჭირდება, უფრო სწორედ – მჭირდება. კომენტარებშიც დაიწერა, ამ ბოლო დროს უფრო ხშირად ვასწავლი ბლოგერობას, ვიდრე მე თვითონ ვბლოგერობ.

ბოლომდე გულწრფელი ვიქნები თან, ბლოგის მკითხველების რაოდენობის ზრდასთან ერთად ცოტა სტრესიც იმატებს – გინდა, რომ ხარისხიანი კონტენტი შესთავაზო შემომსვლელებს. რაც ყოველდღე ძალიან ძნელია, ან მე ამოვვარდი ბლოგერული რეჟიმიდან.

მოკლედ, ვიწყებ ზიგზაგს და ამ ზიგზაგის პირობებში როდესაც რაიმე ბლოგზე დაკომენტება მომინდება, ან ვინმესთან ჩხუბი, ან საინტერესო ლინკის გაზიარება – შევეცდები ეს ყველაფერი ბლოგზეც გადმოვიტანო ხოლმე.

უამრავი ახალი ბლოგერი გამოჩნდა ბლოგოსფეროში და დარწმუნებული ვარ, ჩემს ამ (პრინციპში უკვე შესრულებულ) ოცნებას ბევრი იზიარებს.

ამიტომ ძალიან მიხარია, რომ მაქვს შესაძლებლობა ცოტათი მაინც დაგეხმაროთ ოცნების ახდენაში. თუ ყველა თქვენგანს არა – სამს მაინც.

რუსთავი2-ზე პირველი თებერვლიდან იწყება ახალი შოუ, “ნიჭიერი”, რომელიც არის “got talent”-ის ანალოგი. ვესწრები რა კასტინგებს, გარწმუნებთ, რომ ძალიან საინტერესო და სახალისო შოუ იქნება.

“ნიჭიერს” ექნება საკუთარი ბლოგიც – www.nichieri.ge (ამ მომენტში გაშვებული არ არის, მხოლოდ საკონკურსო გვერდია).

ბლოგისთვის კი სამი  ბლოგერი გვჭირდება, რომლებიც პროექტის განმავლობაში ყოველი გადაცემის შემდეგ, კვირაში ერთხელ ბლოგზე დაწერენ რევიუს და მიიღებენ თითო პოსტში 20 ლარს.

მგონი დასაწყისისთვის არაუშავს, ხო?

მოკლედ, სასწრაფოდ შედით ამ გვერდზე და დაიწყეთ თქვენს საკონკურსო პოსტზე ფიქრი!

წარმატებებს გისურვებთ!

[ტადააამ!]

ბლოგერების ახალ ”სამაგიდო” საიტს

[ტადაააამ!]

blogroll.ge – ქართული ბლოგების კატალოგი.

თუ ბლოგი გაქვთ:

ააააუცილებლად დარეგისტრირდით! აქედან ადვილად გიპოვიან, შეძლებთ იმონაწილეოთ რეიტინგებში, თვალი ადევნოთ ბლოგოსფეროში მიმდინარე სიახლეებს, იპოვოთ თანამოაზრეები!

თუ ბლოგების კითხვა გიყვართ:

ასევე ააააუცილებლად დარეგისტრირდით – იმიტომ, რომ ბევრ ახალ ბლოგს აღმოაჩენთ, თემატიკის მიხედვით მოძებნით პოსტებს, შეაფასებთ მათ, გამოიწერთ საყვარელი ბლოგებიდან განახლებებს.

და ფუნქცია, რომლისგანაც აღფრთოვანებული ვარ!

თუ დროის მოკვლა გსურთ:

შედიხართ ნებისმიერ პოსტში, ზედა toolbar-ზე აჭერთ “შემთხვევითი პოსტის” ღილაკს (მარჯვნივ) და იმეორებთ ამ ბოლო მოქმედებას დროის სიკვდილამდე. http://blogroll.ge/p/random/

ძალიან უცნაური შეგრძნება მაქვს ამ სახლში. ჩემია, მაგრამ თითქოს არც არის ჩემი. სადღაც 2 წელია აქ არ გამითენებია, ისედაც ამ პერიოდის მანძილზე სულ რამდენჯერმე ვარ ამოსული.

რაღაც მომენტებში მგონია, რომ არც წავსულვარ აქედან – მაგრამ ამ მომენტებს ვილის წაჭუჭყუნება არღვევს ხოლმე. მაგ დროს თავში რაღაც ასეთი ხდება: “ხოო, სახლში ვარ, ჩაის დავლევ და დავიძინებ. მოიცა, ვინ ტირის? ეს ბავშვი ვინ არის? აუ, ჩემი შვილია. აუ, აქ აღარ ვცხოვრობ. აუ, რამდენი ხანია აქ აღარ ვცხოვრობ! აუ, ბავშვი… ჩემი შვილი. დოდ, აზრზე ხარ? შვილი გყავს! ჰმმმ, ისე საკმაოდ საყვარელია, არაუშავს.”

აქ რომ ამოვდიოდით ბარგი-ბარხანით, ბარბიმ გაიკაიფა, რა კარგი საფანტაზიო საჭორაოა ახლა ეს სცენაო – ვითომ კიბორგამ გცემა, შენ მიატოვე და სახლში დაბრუნდი ბავშვთან ერთადო. ცემის დამადასტურებელი ფაქტებიც კი მაქვს – მთელი ტანი აჭრელებულია დალურჯებებით, ზოგი მასაჟისგან, ზოგი – ჰულა-ჰუპისგან, ზოგი ჩემი ყოჩაღობით – როდესაც ავეჯის ყველანაირ გამოშვერილობას ვეჯახები (ერთი პერიოდი ვერ ვზომავდი და კარებს ვეხეთქებოდი ხოლმე).

აქვე ვპოსტავ ვილის პირველ ვ-ლოგს. ვაპირებდი სუბტიტრების მიწერას, მაგრამ თავი ვეღარ მოვაბი და სანამ მოვაბამ – მანამ ეს ბავშვი გამართულად დაიწყებს ლაპარაკს:

რა არის ინტერნეტ მემი და როგორ მუშაობს ის ბლოგოსფეროში:

ზოგადად ინტერნეტ-მემი არის ნებისმიერი რამ, ვიდეო, ტექსტი და ა.შ., რასაც ინტერნეტ სამყაროში იტაცებენ და აფორვარდებენ. ბლოგებზე ეს ასე მუშაობს: მე ვწერ პოსტს რაიმე თემაზე (უფრო ხშირად ეს არის ჩამონათვალი) და ვტაგავ (ანუ უბრალოდ პოსტში ვახსენებ და შესაბამისად, ბექლინკს ვუგზავნი) 3 ბლოგს, რომლებზეც ვისურვებდი იგივე თემაზე პოსტის ნახვას. შეიძლება ამასთან ერთად იმ ბლოგებზე კომენტის დატოვებაც, რომ ნამდვილად ნახონ და არ გამორჩეთ.

შემდეგ ეს სამნი წერენ ამ თემაზე თავიანთ ბლოგზე, თვითონაც ასახელებენ სხვა 3 ბლოგს და ახსენებენ, თუ ვისგან ”მიიღეს შეკვეთა” პოსტზე. შემდეგ ის დასახელებულებიც აგრძელებენ და ა.შ., პრინციპს მიხვდით იმედია.

რას გვაძლევს ეს ყველაფერი:

• +1 პოსტს ბლოგზე;
• უბრალოდ გართობას;
• ბექლინკებს. ეს პუნქტი ძალიან მნიშვნელოვანია – რაც მეტი ბლოგი ”მოუთითებს” ჩვენკენ, მით მეტად ვუყვარვართ გუგლს. რაც მეტად ვუყვარვართ გუგლს, მით მეტი ხალხი მოდის ჩვენთან სერჩებიდან;
• სხვა ბლოგიდან გადმოსულ მკითხველებს, რომლებიც შეიძლება ერთგულებადაც იქცნენ :D

მოკლედ, ვცადოთ! დავიწყებ თემით, რომელზე ლაპარაკისასაც დამებადა მთელი ეს ინტერნეტმემიების იდეა.

ბავშვობაში მეგონა, რომ:

1. კინოში ზასაობების გადაღებისას მსახიობები ტუჩებზე ცელოფანს იკრავდნენ, რომ მართლა კოცნა არ გამოსულიყო.
2. ცხვირში თითს თუ შევიყოფდი გამოსაჩიჩქნად, ძალიან დიდი და გაბუშტული ცხვირი გამიხდებოდა და ხალი გამიჩნდებოდა, რომელზეც ბეწვები ამოვიდოდა (მგონი  ცხვირზე ელზამ ერთი ჩვენი შორეული ნათესავის მაგალითი მომიყვანა, რომ არასდროს მეჩიჩქნა და ხალი ჩემი ფანტაზიით ”მივაწერე”).
3. თუ ძალიან ღრმად ამოთხრიდი ორმოს, რომ ჩაიხედავდი – მეორე მხარეს ამერიკას დაინახავდი (მერე ჟიულ ვერნი წავიკითხე და მივხვდი, რომ ეს შეუძლებელი იყო… იმიტომ, რომ სადღაც შუაში ძალიან ცხელი მასა დამხვდებოდა და ხელს შემიშლიდა).
4. დედაჩემი სამშობიაროში რომ იყო და ჩემს დას ავლენდა ქვეყნიერებას, სახლში ბებიასთან ვრჩებოდი. მაშინ 10 დღემდე აჩერებდნენ ჩვეულებრივ მშობიარობაზეც, ამიტომ ბებიამ დამახატინა 10 კუბიკი და ყოველ დღე თითოს მახაზინებდა – ასე მახვედრებდა, რამდენი დრო იყო დარჩენილი დედის დაბრუნებამდე. სადღაც მე-5 დღეს, როცა უკვე დავიღალე ლოდინით, ჩუმად ავიღე ის რვეული, ყველა კუბიკი გადავხაზე და დავჯექი კართან, ყველაფერი გადახაზულია – აწი შემოვა სახლში-მეთქი.
5. რომელიღაც კომედიურ ფილმში ოდესღაც თვალი მოვკარი სცენას – სექსი უნდა ჰქონდეთ და ორივე იცმევს პრეზერვატივს თავიდან ბოლომდე (დიიდ ცელოფნის რაღაცაში ეხვევიან მოკლედ). კარგა ხანს მეგონა, რომ პრეზერვატივი სწორედ ასეთი იყო.

ვთაგავ:

ლეონარდ შელბის

ყვავას

და ნატალიას

ველი თქვენს ”ბავშვობაში მეგონა” 5-ეულს.

ჩემი ფეისბუქური მოღვაწეობის მორიგი შეჯამება. პირველი იხილეთ აქ.

პოლიტიკა და ოდნოWeb

• ერთი ძველი პოსტი საბუნიას ბლოგიდან. ალასანია.გე-ზე საბა წერს გრძელ წერილს, თუ რა მნიშვნელოვანია, რომ ინტერნეტი გამოიყენოს თავის სასარგებლოდ. ადმინისტრატორი პასუხობს: “ისე არამგონია ირაკლი ალასანია ინტერნეტს ცუდად იყენებდეს – odnoklassniki.ru-ს ხშირი სტუმარია”.

• ოფიციალური საიტი, მაჟორიტარი დეპუტატი – “ოდნოკლასნიკის” ლოგო სურათზე – tskaltubo.ge

საჭირო ლინკები

• Firefox-ის მოყვარულთათვის – რამდენიმე ფლაგინის შესახებ. Procrastato-თი აღვფრთოვანდი: http://mashable.com/2009/02/17/firefox-productivity/

• თუ გიყვართ mind mapping-ის საშუალებით ბრეინშტორმინგი, ძალიან მაგარი საიტია. დავრეგისტრირდი და პირველი მეფის კეთებისას, სანამ ვარკვევდი რა როგორ იყო, 4-5 ბლოგ-პოსტის იდეა შემომებრეინშტორმა. შესაძლებელია კოლექტიურად გამოყენებაც. www.mindmeister.com

ვილის შესახებ

• ფეისბუქზე კომენტარებში იკითხეს, რატომ “დადა”. არანაირი მიზეზი არ აქვს, უბრალოდ ერთადერთი სიტყვა იყო, რაზეც შედარებით მეტს ხვანცალებდა :D

• კიბორგა (ვილის ეთამაშება): “წარმოიდგინე, რომ ხეზე არის ბევრი ფოთოლი. რამდენი ფოთოლი იქნება ძალიან ბევრ ხეზე?.. სწოორია, ძალიან ბევრი! ვთქვათ ძალიან ბევრ ხეზე ძალიან ბევრი ფოთოლია. რამდენი ფოთოლია ერთ ხეზე? ოო არა, შეგეშალა! ლიმიტების უკან გამოყვანა არ ხდება! კაი ვერ გაიგებ ამას, ისევ სანგრების გათხრაზე მოგიყვები…”

თაზოს - ბავშვი უსმენს მეტალიკას...მუცელში ყოფნიდან დღემდე. (ჩართულია ძალიან დაბალ ხმაზე და ეს იყო ერთადერთი შემთხვევა. ბავშვს არ დავაყრუებთ :D )

სხვადასხვა

• რეკავენ “ლიბერალიდან”. ჟურნალისტი (კიბორგას): მე ვიცი, რომ თქვენ დაწერეთ ბლოგი რეზერვისტებზე. კიბორგა: ა? ხო, ბლოგი მაქვს და იქ რაღაცეები წერია. ჟურნალისტი: ინტერნეტში დევს სადმე?

• online პეტიციები მათხოვრისთვის 10 თეთრის მიცემასავითაა – ვერც იმ მათხოვარს ეხმარება, ვერც ზოგადად სიღარიბის პრობლემას. სამაგიეროდ თავს კეთილშობილად და საზოგადოების აქტიურ, გამოსადეგ წევრად გვაგრძნობინებს

It’s when you do NOTHING and think you did SOMETHING.

• კომენტი ერთ-ერთ ბლოგზე cyxymu-სთან დაკავშირებული დოს-შეტევების შესახებ: представляю, если бы годовщины каждой войны, начиная с древнейших отмечали подобными методами… Наверное все воевать бы перестали давно, ну чтоб пару дней хоть интернет работал :)

• ჰაჰ, რა საინტერესოა, თურმე არსებობენ ალბინოსი შავკანიანები! ვერც კი წარმოვიდგენდი: http://saturnic.livejournal.com/276790.html

რამდენიმე საინტერესო პოსტი ბლოგოსფეროდან:

• http://imho.ge/gurj/

იყო დრო, როდესაც კიბორგას კომენტებზე ექსკლუზივი მქონდა… ახლა ყველგან მაგისი კომენტარი მხვდება, აღარ ყოფნის აქაურობა. Cyborg, Get a Blog! ახ დამავიწყდა, ბლოგი კაი ხანია აქვს.

• ჩემი ნახატების რე-ნახატი : -  http://2kija.wordpress.com/2009/08/06/ელექტრონული-მუსიკა-მისი/

• http://linguistuss.wordpress.com/2009/08/06/catullus/

• http://www.dgiuri.com/2009/08/gmail-made-in-georgia.html

P.S.: ჩემი დამატება შეგიძლიათ ამ ლინკიდან [ვთამაშობ ათას უგვანო თამაშს და არასდროს ვაფაბლიშებ ტესტების პასუხებს :D ].

P.P.S.: ბლოგის გვერდი ფეისბუქზე.

ზღაპარი, რომელიც მოვუყევი ვილის გუშინ ძილის წინ (!)

იყო და არა იყო რა, იყო ერთი ბიჭი, რომელსაც ერქვა ვილი.

ერთხელ ვილიმ გადაწყვიტა წასულიყო დედიკოს და მამიკოს სახლიდან და თავისი აეშენებინა.

ჯერ მივიდა ქართული სერვერების ქალაქში. ქალაქის უბნებში გვერდიგვერდ იყო განლაგებული რამდენიმე სამშენებლო კომპანიის მიერ ნაშენები სახლები: ბუმ.ჯი, ლოგ.ჯი. ბლოგ.ჯი და სხვები.

ააშენა ვილიმ საკმაოდ დიდი და ლამაზი სახლი, თავის გემოზე მოაწყო, ლამაზი ავეჯი შეიტანა. თუმცა ძალიან უჭირდა იქ ცხოვრება – ხან კარი რჩებოდა ღია და ნაგვით ევსებოდა სახლი, ხან პირიქით – ეკეტებოდა და ვეღარ შედიოდა. ერთ დილასაც გაიღვიძა და აღმოაჩინა, რომ მისი ყველა ავეჯი გატანილი იყო და სახლთანაც ბულდოზერი იდგა – სამშენებლო კომპანიები გაკოტრდნენ და თან წაიყოლეს მისი სახლი და ქონება.

გული დასწყდა ვილის, მაგრამ საბრძოლო განწყობა არ დაუკარგავს. გადაწყვიტა ამჯერად სხვა ქალაქში ეცადა ბედი. ბევრი იარა თუ ცოტა იარა, მიადგა ქალაქ ბლოგსპოტს.

მაცხოვრებლებისგან მალევე შეიტყო, რომ ქალაქს არ ჰყავდა ადგილობრივი საპროექტო და დაგეგმარების კომისია, რის გამოც ვისაც როგორ უნდა ისეთ სახლებს იშენებდა და იმ ფერებზე ღებავდა. აი მესმის თავისუფლებაო, გაიფიქრა ვილიმ და ააშენა სახლი ბლოგსპოტში.

სამწუხაროდ, აღმოჩნდა, რომ ამ კომისიის გარდა ქალაქ ბლოგსპოტში კიდევ ბევრი რამ არ არსებობდა, არც პოლიციის დეპარტამენტი, არც კეთილმოწყობის განყოფილება. ქალაქში დათარეშობდნენ ქურდები, სახლში მოდიოდნენ დაუპატიჟებელი სტუმრები და უამრავ ნაგავს ყრიდნენ ირგვლივ. მეგობრები, ვისაც ვილი პატიჟებდა, ხშირად თავს იკავებდნენ მოსვლაზე – გზა ათხრილი იყო და ვილის სახლის კარიც ძნელად იხსნებოდა, სულ რაღაც რთულად გასარჩევ კოდებს ითხოვდა ხოლმე. გადიოდა ვილის დღეები მოწყენილობაში და ნაგვის კრეფაში.

ერთხელაც, როდესაც დედასთან იყო სტუმრად ჩაიზე, შესჩივლა ქალაქ ბლოგსპოტის შესახებ. დედას გაეცინა, თავისთვისაც დაისხა ერლ გრეი და უთხრა:

“მე მესმის, რომ შენ უნდა წასულიყავი მშობლიური ქალაქიდან, რათა შორიდან უფრო დაგეფასებინა. ქალაქ ვორდპრესში შენს დაბადებამდეც ვცხოვრობდით. აქ ვერ ააშენებ ისეთ სახლს, როგორიც გინდა და ვერ შეღებავ შენს გემოზე, რადგან ამ ყველაფერს ქალაქის მერია აკონტროლებს. სამაგიეროდ აქ არ არიან უზრდელი მეზობლები, ყველა ოჯახს გვყავს საკუთარი ძაღლი, სახელად აკისმეტი, რომელიც გვიცავს ნაგვისმყრელებისა და ქურდებისაგან. სახლის კარი კი მუდამ ღიაა და ყველა სიხარულით მოდის ფინჯან ჩაიზე. რა აზრი აქვს სახლი გარედან რა ფერი იქნება, მთავარია შიგნით იყოს სისუფთავე და მყუდროდ მოაწყო.”

ვილი დაფიქრდა და მიხვდა, რომ დედიკო სიმართლეს ეუბნებოდა, დაბრუნდა ბლოგსპოტში, გამოზიდა იქიდან თავისი ნივთები და ავეჯი და დასახლდა ვორდპრესის ლამაზ, მზიან, გამართულ ქალაქში.

და ცხოვრობდა ბედნიერად და მშვიდად უკუნითი უკუნისამდე.

დასასრული.

გუშინწინ ღამე facebook-ზე ამ ბლოგის გვერდი გავაკეთე. მაგრად მერიდებოდა ხალხის მოწვევა. იყო შემთხვევა, როცა ერთმა ადამიანმა 8-ჯერ თუ 9-ჯერ მიმიწვია თავის გვერდზე და ბოლოს მარტო იმიტომ გავწევრიანდი, რომ თავი დაენებებინა და ყოველ შესვლაზე მისი request არ დამხვედროდა. მერე შემაგულიანეს და მაინც გავბედე, თითოჯერ დავგზავნე მოსაწვევი. ალლაჰს ვფიცავ, მეტს აღარ ვიზამ.

შეამჩნევდით, რომ ამ ბოლო დროს თვითშემოქმედებას მივყე ხელი. ხატვის აზრზე არ ვარ, ამიტომ პატიოსნად, ხუთი წლის ბავშვის დონეზე ვხსნი ფეინთს და ვიწყებ ჯღაბნას. გადავწყვიტე, რომ დაგუგლული სურათების რაოდენობა მინიმუმამდე შევამცირო ბლოგზე.

გადავწყვიტე, რომ ვცადო და ფეისბუქზე ჩემი აქტივობანი (გაზიარებული ლინკები, დაპოსტილი ფოტოები და რაც მთავარია – სტატუსები) დროგამოშვებით, 1-2 კვირაში ერთხელ ბლოგზე პოსტად გადმოვიტანო ხოლმე. გამოდის, რომ იქ უფრო აქტიური ვარ, ვიდრე ბლოგზე, რის გამოც ლინგვისტუსამ საინტერესო პოსტით მოგვცხო რბილ ტაკუნებზე ყველა ბლოგერს. თუმცა ამას აქვს თავისი განმარტება – როდესაც თავში ერთი ფრაზა გაფიქრდება ან უცებ რაიმე ლინკის გაზიარება გინდა, ამას ცალკე პოსტს ვერ დაუთმობ. მითუმეტეს, როცა ეს “უცებ” დღეში რამდენჯერმე ხდება.

ესეც ჩემი ბოლოდროინდელი  FB-’მარგალიტები’ ჩემი დღევანდელი კომენტარებითურთ:

• კიბორგა – (ალბათ) ერთადერთი მამა საქართველოში, ვინც 2 კვირის შვილი მარტომ, დამოუკიდებლად, ყოველგვარი ბებიების და დედების გარეშე წაიყვანა და დააყენა ბავშვი პოლიკლინიკაში აღრიცხვაზე. :D როდის მოვლენ სახლში!

მერე აღმოჩნდა, რომ თურმე სრულიად არ ყოფილა ბავშვის ჩაყვანა საჭირო, მხოლოდ საბუთებითაც აყენებენ აღრიცხვაზე. თუმცა მე მაინც გულის გასკდომამდე ვამაყობდი ორივეთი.

• ყავარჯნებით სიარულის სამი კვირის თავზე მე უკვე წარმატებით ვაბაკუნებ ყავარჯნებს ტირილისას ფეხების მაგივრად.

Post Partum Depression Featuring Broken Leg :D

• Dodka.Ge – ივნისის ‘ტირაჟი’ – 18,222.

ლინგვისტუსის ბლოგიდან

• http://nablopomo.ning.com/ – National Blog Posting Month.

იდეა იმაშია, რომ მთელი თვის მანძილზე ყოველ დღე უნდა აკეთო თითო პოსტი მაინც საკუთარ ბლოგზე. აგვისტოში ვცდი, მანამდე მორალურად ვემზადები.

• Hell’s Kitchen Season 6 starting in 11 days. CANT WAIT! Gordon Ramsey, I ADORE YOU!

დაიწყო. უკვე ვუყურე 2 ეპიზოდს იუთუბიდან. მიყვარს რეალითი შოუები და კულინარია, რა ვქნა. ამ შოუს შესახებ ჩემი ძველი პოსტები: ერთი და ორი.

• კიდევ ერთი თრეშ ჟურნალისტი კვირის პალიტრადან, ხათუნა პაიჭაძე:
  “მეტროს გვირაბებს კომუნისტების დროს სტრატეგიული დატვირთვა ჰქონდა, ახლა კი ხალხისთვის განკუთვნილი თავშესაფარი პრეზიდენტის მიწისქვეშეთში ვოიაჟის საშუალებად უნდა აქციონ. ასე ხომ უფრო ადვილი და შეუმჩნეველი იქნება პრეზიდენტის რესტორნებსა თუ სხვა ადგილებში ვოიაჟები? აბა, რისთვის სჭირდებათ ეს გვირაბი? საყურიანი უცხოელი მუშები დაიცავენ სახელმწიფო საიდუმლოებას? “

ვილის მომავალი.

• ყალბი სტივ ჯობსის” პასუხი გუგლს – ქართულად ნათარგმნი – დაკლიკეთ აქ.

არაგიკებს არ გაეცინებათ. :D

• დროა ჩემს საყვარელ online to do list-ს, reminder-ს და organizer-ს დავუბრუნდე. თან მიხედეს ეტყობა, ბევრად გაუმჯობესებულა, google-ს ბევრ სერვისთან შეიძლება ინტეგრირება – rememberthemilk.com.

ამ სერვისზე დეტალური  პოსტი უხსოვარ დროს მიწერია.

• კიბორგა სახლში შემოსვლისთანავე (ანუ მთელი გზა ფიქრობდა): – “ბავშვის ბაღში ტარებაზე უნდა შევთანხმდეთ ასე, დილით უნდა წავიყვანოთ ერთ-ერთმა და გამოვიყვანოთ მეორემ, მეორე დღეს კი პირიქით, ასე მორიგეობით უნდა ვატაროთ!”
  მე: – O.o… [ბაღამდე წელიწადი და 11 თვეა]

სინამდვილეში O.o-ს მერე მოვაყოლე: “დილით მეძინება ხოლმე რა, ხომ იცი! შენ წაიყვანე, მე გამოვიყვან”.

დიდხანს იღიმის ხოლმე უკვე.

სტატუსების სამდღიანი სერია სახელების შესახებ:

• ფეისბუქის friend-list-ში: 13 ანა, 6 ეკა, 7 ქეთი, 17 მარი, 19 ნინო, 6 სალომე, 7 სოფო და აურაცხელი თამუნა-თიკო-თაკო-თუკები. დედა, მადლობა, რომ დოდი დამარქვი :D
• ჩემი ფეისბუქის friend-List-ში [Vol.2] – 18 დავითი, 9 ირაკლი, 13 ლევანი, 7 ნიკა, 9 ალექსანდრე, 40 გიორგი (!). ვილი, იმედია რომ გაიზრდები, მადლობას გვეტყვი შენი სახელის გამო.
• გუშინ და გუშინწინ აქ დავდე ჩემი ფრენდლისთის მიხედვით საქართველოში გავრცელებული სახელები. რამდენიმე წუთში დავდებ “მომავლის საქართველოს”, ანუ 2006-2009-ში დაბადებულთა ყველაზე პაპსა სახელებს [ფორუმელთა შვილების სახელების მიხედვით]. დაუჯერებელია, მაგრამ “გიორგი”-ს მხოლოდ 2 ქულა აქვს :D
  
• ვილის მომავალი ფრენდლისტი: 12 ანა, 6 მარიამი, 7 ნიკა, 7 ალექსანდრე, 8 ლიზი, 9 ელენე. გადაშენების პირას არიან ჩვენს თაობაში მრავლად მყოფი დავითები და გიორგები, გოგოების სახელებიდან კი – თამარები და ნინოები. უფრო მრავლდება უცხოური სახელები. აღსანიშნავია ასევე გაბრიელი და დანიელი – ორი ახალი ‘თრენდი’.

_ _ _ _ _

• კიბორგამ მთხოვა Guest Post-ს გავაკეთებ შენს ბლოგზე გეების თემაზეო. კარგი-მეთქი, ისედაც ვაპირებდი მისთვის ორ თემაზე მეთხოვა ‘სტუმარი’ პოსტი და მეთქი მოთელვას გააკეთებს. გაუხარდა და დაიწყო წერა ვორდში. 2 საათია მესმის წკაპა-წკუპი… რომ ვკითხე, აღმოჩნდა, რომ ჯერ (!) 8 გვერდი შეავსო მხოლოდ (2500 სიტყვაზეა ასული). :(((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((((( რანდა ვუქნა?

ვერსიები ბევრი იყო – შემომთავაზეს მისი ანათემაზე გადაცემა, მოკვლა, კლავიატურის დამტვრევა. ბოლოს შევჩერდი დიდი პოსტის სამ ნაწილად გაჩეხვასა და შესაბამისად, სამ დღეზე გადანაწილებაზე, ასე რომ ხვალ, ზეგ და მაზეგ ელოდეთ კიბორგას გრძელ ბოდიალს.

• ჩემი და [ვილის შესახებ]: წარმოიდგინე, რომ დაიბადა მისი კუჭი და ნაწლავები სულ სუფთა იყო, აი სუულ სუფთა და მერე პირველად დაჭუჭყიანდა. აღარასდროს იქნება ისეთი სუფთა.
  მე: ხო, თუ კანიბალებმა მისგან კუპატის გაკეთება არ გადაწყვიტეს.

შავი იუმორის პონტში :/თუ ამაზე გაგეცინათ, იხილეთ ეს პოსტიც.

P.S.: თუ თქვენც მოიხმართ ფეისბუქს, მეგობრებში დამატება შეგიძლიათ ამ ლინკიდან.

ბოლო დროს ჯი დომენში შემოერთებულთა ნუსხას მიემატა:

1. Studentebi.Ge – ჩვენი სტუდენტების ბლოგი.

2. Afk.ge – ოდესღაც Gamingfreak-ად ცნობილი, ბლოგი თამაშებზედ.

3. და ჩემი აბსოლუტური ფავორიტი დომენის შერჩევის მხრივ – imho.ge – ანუ ნატოშა, ანუ cheshirecat.

სტუდენტების დომენი მიბმულია ბლოგსპოტის ბლოგზე, AFK და Imho კი self-hosted გახდნენ.

Ni2news.ge და Dodka.ge მიბმულია ვორდპრესის ბლოგს. ანუ არაფერი წვალება არსებობისთვის, სერვერის ძებნა და ვორდპრესის ინსტალირება-აფდეითი არ მჭირდება, ვარსებობ ძველებურად – მხოლოდ ახალი სახელით. ამავე დროს შენარჩუნებულია ძველი სახელი სა ლინკებიც.

აქ დავწერ ორიოდე პრობლემას, რაც შეიქმნა ამ ბედნიერებისაკენ მიმავალ გზაზე.

პირველ რიგში, შედიხართ registration.ge-ზე და ნახულობთ, თუ არის თავისუფალი სასურველი მისამართი. თუ თავისუფალია – ავსებთ განაცხადს იქვე, შემდეგ როცა მოიცლით მიდიხართ კავკასუსის ოფისში პირადობის მოწმობითურთ და ასრულებთ რეგისტრაციას. რამდენიმე დღეში მეილზე მიიღებთ ინვოისს და ნებისმიერ ბანკში ან კავკასუსის ოფისშივე გადაიხდით 30 ლარს – დომენის წლიური გადასახადი.

დომენის რეგისტრაციისას საჭიროა NS სერვერის მითითება. ეს არის ადგილი, სადაც ფიზიკურად არის განთავსებული თქვენი საიტი. დომენის ვორდპრესზე მისაბმელად ნს-ებში იწერება NS1.wordpress.com, ns2.wordpress.com, ns3.wordpress.com.

ეს ამბავი ცოტა გამიჯანჯლდა ერთი პრობლემის გამო:

ვორდპრესი ითხოვს, რომ დომენზე მითითებული იყოს მისი (ზემოთხსენებული) ნს-ები, მხოლოდ ამის შემდეგ აკეთებს დომენის მიბმას სერვერზე. ჩვენი რეგისტრარი კი ასევე ითხოვს, რომ ჯერ სერვერზე იყოს დაფიქსირებული დომენი. მოკლედ, ვორდპრესი მეუბნება – ჯერ კავკასუსმა მანახოს, რომ ჩემთან გინდა, კავკასუსი კი – ჯერ ვორდპრესმა გააკეთოს ჩანაწერი და მერე დავარეგისტრირებთო.

გადავწყვიტე, რომ ვორდპრესთან წერილების წერას და ახსნას ისევ ადგილობრივად მოგვარება სჯობდა და ჩემს მეგობარს რამდენჯერმე დავარეკინე მითიურ იასთან (იას ყველა იცნობს, ვისაც ქართულ ინტერნეტთან რაიმე შეხება აქვს – ეს ის ადამიანია, რომელიც არეგისტრირებს დომენებს).

ბოლოს ძლივს მოხერხდა, რომ დაიკიდეს ეგ ფორმალობა და ჯერ დომენზე გაიწერა ნს, რის შემდეგაც იმავე საღამოს მივაბი ბლოგს დოდკა.ჯი.

მოკლედ, თუ თქვენც იგივე გზის გავლა გსურთ (ანუ დომენის მიბმა ვორდპრესის ბლოგზე) და თქვენც შეგექმნათ იგივე პრობლემა – შეგიძლიათ იასთან მიწერილ წერილში მაგალითად მოიყვანოთ dodka.ge და ni2news.ge, იმედია გაჭრის.

კიდევ ერთი პრობლემა, რაც იქმება ვორდპრესზე დომენის მიბმისას, ეს არის პეიპალი. ვორდპრესი არ ცნობს არაფერს, გარდა ფეიფალისა, ის კი საქართველოში, როგორც მოგეხსენებათ, არ არსებობს [სამაგიეროდ არსებობს პეტიცია ფეიფალის მოთხოვნით, რომელზეც ხელი უკვე 2600 ადამიანს აქვს მოწერილი  და ჯგუფი ფეისბუქზე, რომლის ლინკს ახლა ვერ ვპოულობ]. აქ უკვე ან ამერიკაში მცხოვრები მეგობრის ჩართვა ხდება საჭირო საქმეში, ან რაიმე სხვა ხერხის პოვნა. [დომენის მიბმა ვორდპრესზე - 10 მწვანე წელიწადში].

To Ge or Not To Ge – That is the question.

მე მაგრად მიყვარს, ყველგან საკუთარი აზრის დაფიქსირება მინდა. განსაკუთრებით მონდომებით ვავსებ ხოლმე ქართულ გამოკითხვებს -გულწრფელად მჯერა, რომ ვიღაცას ეხმარება ჩემი +1 პასუხი.

აგერ გავაკეთე გამოკითხვა ბლოგის მკითხველების შესახებ, თუ ბევრი პასუხი იქნა – საინტერესო სტატისტიკა გამოვა, თან რაღაც პერიოდის შემდეგ გავიმეორებთ და ცვლილებების აღრიცხვა შეგვეძლება.

ბლოგერებს ძალიან გთხოვთ,  შევსების გარდა დააგდოთ ლინკი თქვენს ბლოგებზეც:

http://tinyurl.com/gamokitxva

ამის შემდეგ თუ გამოკითხვების შევსების სურვილი გაგიმწვავდათ, შეგიძლიათ დაეხმაროთ სხვებსაც:

გამოკითხვა თბილისის სატრანსპორტო სისტემის შესახებ

გამოკითხვა “ინგლისური ჩაის სახლის” შესახებ

გამოკითხვა ზოგადად ჩაის შესახებ

რჩევა:

თუ გამოკითხვის შექმნა გსურთ, უამრავი სერვისია ამისთვის ინტერნეტში, თუმცა დაივიწყეთ ყველა, მითუმეტეს, როცა არსებობს გუგლის პროდუქტი! იმედია gmail-ის ექაუნთი გაქვთ – შედით docs.google.com  და form-იდან შეგიძლიათ კარგი, ჯანსაღი, ადვილად გასაკეთებელი, პასუხების კარგად შემნახველ-დამკონვერტირებელ-მავიზუალიზირებელი გამოკითხვის შექმნა. I adore Google. I adore Google Docs more!

ჰო, და როცა დაგჭირდებათ – მომაწოდეთ ხოლმე გამოკითხვის ლინკები, შემჩნეული ვარ მათი ხალისით შევსებასა და გავრცელებაში.