ჩვენი შვილები ჩვენი მშობლების შურისძიებაა.
(c) არ მახსოვს სად წავიკითხე.

მხოლოდ მაშინ იწყებ მშობლის გაგებას და მისი ამა თუ იმ საქციელის ობიექტურად გამართლება/გამტყუნებას, როდესაც თავად გიჩნდება შვილი.

ყველაზე რთული ალბათ მაშინ იქნება, როდესაც გვეცოდინება (ან გვეგონება), რომ ვილი შეცდომას უშვებს. თეორიულად ამაზე ფიქრისასაც კი მაგარი ძნელია, არ დაუშალო, გადგე გვერდზე და უყურო, როგორ იმტვრევს ცხვირს. არადა ცხვირის მოუმტვრევლად და საკუთარი ათასშვიდასი შეცდომის დაუშვებლად ვერასდროს შედგება პიროვნებად.

და როგორი ასატანია, როდესაც შვილი შენს შეცდომას იმეორებს? ან შენი შეხედულებებისგან აბსოლუტურად განსხვავებული, საპირისპირო მოსაზრება აქვს? და მაინც რომ უნდა მოკეტო? იააი…

/ერთი წლის წინ – იგივე თემაზე: “მშობლები & ჩვენ”/

როდესაც შვილი შენს შეცდომებს იმეორებს...

როდესაც შვილს განსხვავებული მოსაზრება აქვს სამყაროს მოწყობაზე...

Posted in Just, რა Tagged: ბავშვი, მშობელი, პიროვნება, შეცდომა, შვილი ]]> http://dodka.ge/2009/08/06/parental/feed/ 20 Dodka mama ded http://dodka.ge/2009/04/23/readydaddy/ http://dodka.ge/2009/04/23/readydaddy/#comments Thu, 23 Apr 2009 14:00:46 +0000 Dodka http://dodka.wordpress.com/?p=981 Continue reading →]]> რომელიღაც საიტზე ტესტი გავაკეთე – არის თუ არა კიბორგა მზად მამობისათვის.

შინაური ცხოველები ჰყოლია.

ძალიან მომთმენია და 2 წლის მანძილზე ჯერ არ მინახავს ემოციურად გაბრაზებული [ჩუმად ბრაზობს ხოლმე, მერე ვლაპარაკობთ და ირკვევა, რომ თურმე ბრაზობდა. მე კი ჯერ ვჯღნავივარ, უკმაყოფილებას გამოვხატავ და ემოციებს ვაფრქვევ, მერე ვლაპარაკობთ და ირკვევა, რომ არც ისე ძალიან ვბრაზობდი].

შეუძლია საათობით უხსნას და ასწავლოს ადამიანს რაიმე. თუ ის ადამიანი ვერ იგებს ან/და სულელურ კითხვებს სვამს – კიდევ შეუძლია საათობით უწეროს და დაუღეჭოს. ნერვები არ ეშლება!

კიდევ იყო კითხვები სამეგობრო წრეზე, მშობლებთან დამოკიდებულებაზე, სამუშაო გრაფიკზე და ა.შ. ჯამში ბევრი დადებითი ქულა ააგროვა და ტესტმა – ავე, კიბორგ, შენზე მეტად მზად მამობისთვის დღეს კაცი არ დადის დედამიწაზეო!

იგივე კრიტერიუმების მიხედვით მე აშკარად ძალიან, ძალიან, ძალიან მოუმზადებელი ვარ დედობისთვის…

ნუ სამაგიეროდ მე ძუძუები მაქვს. И то хлеб… То есть – Молоко.

[სამსახურის "შინაარსი" - ვურეკავთ ხალხს ამერიკაში, ვინც ონლაინ-შეკვეთა გააკეთა რომელიმე 'ჩვენს' საიტზე ვთქვათ, ორი თვის წინ და ვთავაზობთ კიდევ ყიდვას. ძირითადად წამლებია და ისინი, რომელიც რეცეპტის გარეშე არ იყიდება იქ. ნუ, დამამშვიდებლები, ძილის წამლები, ვიაგრები და ა.შ.]

მოკლედ, იასნია მაგრად ვნერვიულობდი. მეშინოდა, რომ ყბა გამიშეშდება და ა.შ. და იქ ნუ ყველა კლიენტზე არის სხვების დანარეკები და მათი კომენტარები, და გადავაწყდი ერთს, რომელზეც ბევჯერ ეწერა, რომ იგინებაო ისო ესო, აღარ დამირეკოთო.

და გადავწყვიტე მისთვის დამერეკა! ვიფიქრე, რომ აი ახლა დავრეკავ, ის გამლანძღავს და ეს იქნება ყველაზე უარესი, რაც შეიძლება კლიენტმა ქნას დედამიწის მეორე ნახევარსფეროდან. და სტრესიც მომეხსნება-თქო, და აღარასდროს ვინერვიულებ და გამიშეშდება ყბა სადმე დარეკვისას. ავკრიფე ნომერი და… არ აიღო : (

ხო, ის გენიალური მშობელი (მშობელი აღმოჩნდა და არა ბავშვი, საბედნიეროდ თუ საუბედუროდ), რომელზეც ამ პოსტში ვლაპარაკობდი, ისევ დარეგისტრირდა საიტზე და აი ჩვენი მიმოწერა :D

ეს თქვენ გეძღვნებათ

ki mshobeli var :)
…da exla vecnobi am saits….jer vscavlob

ის მისამართი, რაც მოგეცით, წაიკითხეთ?

ყველა კომენტარი, აბსოლუტურად ყველა ამ თემასთან დაკავშირებით რაც უნდა დამეწერა, რაც უნდა მეწუწუნა, მეთქვა ბიჭების შესახებ, რომლებიც მანქანებთან იღებენ სურათებს და გოგოების შესახებ, ვინც საკუთარი სურათის ნაცვლად ყვავილების ფოტოებს დებენ, მოკლედ, ყველა კომენტარი გვერდით ჩაჩოჩდა წეღანდელი შოკის შემდეგ, რაც გამოიწვია 6 წლის ბავშვის პროფილის ხილვამ.

პედოფილის ოცნება… და რეიტინგში ეგრევე ტოპ-ს აარტყა, მაღალი შეფასებების გამო. ჩემთვის აბსოლუტურად გაუგებარი მიზეზებით. ბავშვი პლიაჟზე, სექსუალურ პოზებში…

დასახოცები არ არიან ამისი მშობლები? ვინც ან:

1. ექვსი წლის ბავშვს ასეთ ფოტოებს უღებენ

2. ვინც დებენ მსგავს ფოტოებს საიტზე.

3. ან ვინც საშუალებას აძლევენ ბავშვს დადოს ისინი.

მეორე მხრივ… მისი მშობლები ალბათ ის კატეგორიაა, შვილებს რომ “პატარა მის საქართველო”-ზე და სხვადასხვა მარაზმულ საბავშვო კონკურსებზე ატარებენ, ტონა მაკიაჟს უსმევენ და რაღაც საოცრებებს სჩადიან საკუთარი კომპლექსების დასაძლევად.

აქ შეგიძლიათ ნახოთ little miss Georgia-ს რომელიღაცა წლის მონაწილეთა სურათები: დაკლიკეთ და დაათვალიერეთ… სანამ ნერვები გაგიძლებთ.

[ მსგავსი პოსტი: Is this supposed to be funny? ]

ჩვენ ჭეშმარიტად სამუდამოდ ბავშვებად ვრჩებით ჩვენი მშობლებისთვის.

სიცხეს ვერაფერი მოვუხერხე და მთელი ეს პერიოდი 37-ის ირგვლივ მაქვს. 36.9-ზე დაბლა არ ჩამოდის და 37.3-ს არ ცდება.

დღეს ველაპარაკები დედაჩემს სკაიპში ამ თემაზე:

მე: – თუ ამ დღეებში კიდევ არ დამიწია, აუცილებლად წავალ ექიმთან, შეიძლება რამე ანთებაა.

ელზა: – ხო, აუცილებლად უნდა წახვიდე!

მე: – მმ ხომ არ იცი, ვისთან უნდა წავიდე? რა ჰქვია იმ ექიმს, ვინც დიაგნოზს დამისვამს და მეტყვის, ვთქვათ, ფეხი გაქვს სამკურნალო და ფეხის ექიმთან უნდა მიხვიდეო?

ელზა: – პედიატრი.

მე: – ???? O.o

კვირას დილით გვიან გაიღვიძა ჩემმა გოჭმა გადმოცოცდა ჩემთან ლოგინში და მეთამაშება უცებ დამახტა თავზე და “დაწექი ჩემი უნდა გახდეო!”
კინაღამ ლოგინიდან გადმოვყირავდი სიცილით – წინა საღამოს სერიალი ველური კატისთვის უყურებია და ეტყობა ძალიან მოიხიბლა ძალადობის სცენით, სპეციალურად მეორე დღეს გამეორებას ვუყურე.
აბა, ეგეთ დღეში ვარ წამოწოლილს რომ დამინახავს დამახტება და ჩემი უნდა გახდეო გამწარებული მბურჯღნის.

მაგრად დავიგრუზე.

იგივე თემაზე: ნატოშას პოსტი სერიალებზე

Oh damn…

Friends-ში ამ დღეებში ვუყურებ სეზონს, სადაც რეიჩელი ფეხმძიმედაა (და წეღან გააჩინა), ამ ყველაფერს ემატება ПМС, მინდა ბღავილი და შვილი. და ფეხმძიმობა. უფრო სწორად, ჯერ ფეხმძიმობა, მერე – შვილი. ჯერჯერობით წარმატებით ვასრულებ ბღავილის ნაწილს.

ვათვალიერებ ამ “მშობელთა კლუბს” ფორუმზე და გული მისკდება ზოგ ბავშვზე (განსაკუთრებით იმაზე, მეც რომ შვილი მეყოლება და ასეთი მახინჯი იყოს – ვერ შევამჩნევ და მაინც ყველაზე ლამაზად მომეჩვენება).

ჰო კიდევ, what is wrong with you, guys? რატომ უსკდება ყველა მამრს გული ბავშვის წარმოდგენაზეც კი?

და კიდევ, what is wrong with us, girls? – რაც არ უნდა “მაგარი როჟები” ვიყოთ, ‘ნორმალურად’ ვაზროვნებდეთ, ჩაციკლულები არ ვიყოთ გათხოვებაზე და ა.შ., მაინც მოსიარულე ინკუბატორებად რატომ ვრჩებით? ბეეჰ ((

უჩას ვუთხარი, 25 წლამდე თუ არ გვეყოლა ბავშვი, მერე ვსიო, წავალ და მარტოხელა დედა ვიქნები-მეთქი. ამას მოჰყვა სადღაც… სამსაათიანი დუმილი მისი მხრიდან და counter strike-ს ნერვული თამაში.

ამ ყველაფერს ვწერ, რომ period-ის გასვლის მერე საღ გონებაზე წავიკითხო და დავცინო საკუთარ თავს.