კიდევ გამოსაცდელი ვადაო, 1 თვეო. უხელფასოდ, რა თქმა უნდა. მუღამი დამეკარგა, რა.  ამდენი გვცადეს, გვიყურეს, გვატრიალეს ცალკე ჩვენ, ცალკე ჩვენი გაკეთებული რაღაცეები და რით ვერ დაასკვნეს ბოლოს და ბოლოს, ვუნდივართ თუ არა? ახლა 1 თვე კიდევ უხელფასოდ რაღაცეები უნდა ვაკეთოთ და მერე გადაწყვეტენ -ახ, იყოს, არ გვინდა ჯერჯერობით თქვენი დახმარება!

თან ალბათ ჰგონიათ, რომ ოღონდ მანდ მოვხვდეთ და ყველაფერს ვიზამთ, ამიტომ არ ჩქარობენ დიდად. არადა მე რაღაცნაირად მკიდია, მითუმეტეს, რომ მართლა ბოლოს და ბოლოს აქეთ დაგვიკავშირდნენ, ჩვენ არ შევტენივართ. ყოველ გაკეთებულ ვიდეოზე ”აუ ძალიან კარგი იყო, ძალიან მოგვეწონა” იჩითება და მერე: ”იქნებ კიდევ გავაკეთოთ ეს, ეს და ეს?”

საბუნია ახალი ჩამოსულია და რაღაც უნდა, რომ ქნას, რათა თავისი აქ ჩამოსვლის გადაწყვეტილება საკუთარ და გარშემომყოფთა თვალში სწორი გახადოს. ლეონარდი ჟურნალისტიკის ფაკულტეტის სტუდენტია და მის ადგილას მეც მაგრად მენდომებოდა სადმე ეგეთ ადგილას მოხვედრა. ყვავა გაურკვევლადაა რამდენიმე სამსახურიდან, ამიტომ მასაც ნერვები ეშლება კიდევ +1-თვიან ვადაზე და მეც რაღაც მასე, 2 პროექტია, რაც მიდის, ნი2-ს გაძლიერებაზე ვფიქრობთ და კიდევ ერთი პროექტი თუ გამოვიდა, მაშინ ”იმედი” მითუმეტეს მკიდია. ამიტომ მეც ნერვებზე მშლის ეს იწილ-ბიწილო. მითუმეტეს, რომ ამ ”არ ვიცით, მოდით კიდევ ვცადოთ”-მა უნდა წაართვას დრო ჩემს მიმდინარე პროექტებს, ვილის და კიბორგას.

მოკლედ, ყველაფერი რა კარგად იწყებოდა და ბოლოს როგორ მივიდა ნერვების მოშლამდე ”იმედის” და ”ღამის შოუს” ხსენებაზეც კი. ახლა კი მივიღებ მონაწილეობას მორიგ სატესტო რუბრიკებში, მაგრამ მხოლოდ ნი2-ელების ხათრით.

_ _ _ _ _

ამ ბოლო დროს ძალიან მეილ-კონტაქტური გავხდი.

მაგალითად, რაიმე საიტზე შეცდომას რომ აღმოვაჩენ ხოლმე, ვეძებ საკონტაქტო მეილს და ვწერ.

ასევე დაუზარლად ვპასუხობ ქართულ სპამებს, რომლებიც რატომღაც დოდკა@დოდკა.გე-ზე მოდის შიგადაშიგ. პასუხის შინაარსი ძირითადად ერთია – ვხსნი, თუ რაოდენ უკიდურესად ტეხავს სპამი.

_ _ _ _ _

ჩასწორება: ახლა გავიღვიძე და ამ სათაურს რომ დავხედე, მივხვდი, რა დეპრესიულად ჟღერს. სინამდვილეში მინდოდა ”Fucking ‘Imedi” ყოფილიყო. :D

ბლოგზე ამბების წერის უარყოფითი მხარე

იმ დღეს მეორედ ვიმუშავეთ ”ღამის შოუს” სცენარზე და ბევრად, ბევრად  გაგვიადვილდა. სისტემა ისევ იგივე იყო – თემა – 20 წუთი ფიქრი, მერე წაკითხვა.

ოთხშაბათს ”შუა ქალაქის” სცენარზე ვიმუშავეთ. აქ ჯერ მთლიაანდ იფიქრებენ, რა უნდა მოხდეს სერიაში. არის ერთი მთავარი სიუჟეტური ხაზი და ერთი ან ორი პატარა, რომელიც ბოლოს ერთდება. შემდეგ ყოფენ სცენებად და იმ სცენებზე ხუმრობებს იგონებენ, ისევ 20 წუთი ყველა თავისთვის, მერე კითხვით (ყოველ შემთხვევაში, ჩვენ ასე გვცდიდნენ).

მე ერთხელ მაქვს ერთი სერია ნანახი ალბათ ორი წლის წინ და აზრზე არ ვიყავი პერსონაჟების და მათი ხასიათის, თუმცა რაღაცეები დავწერე შიგადაშიგ. ერთ-ერთ გმირს ტყუპი შვილები უჩნდება და პამპერსებზე ხუმრობები ბლომად მომდიოდა თავში. :/

დარწმუნებული ვარ, რომ იმ ორს, ხუჭუჭას და ვზროსლს დატოვებენ და ღირსებიც იქნებიან, ბოლო ორი დღე ძალიან, ძალიან სასაცილო რამეებს იგონებდნენ.

ორშაბათს უნდა მივუტანოთ ნი2-მა სიუჟეტი. ცალკე კიდევ -  სექტემბრამდე გაგაგებინებთ სცენარისტობაზე ვის დავიტოვებთ და ვის არაო.

ძალიან მშრალად ვყვები და ბევრი კარგი დეტალი გამოვტოვე, მაგრამ ახლა მეზარება წერა და მაგრად მეძინება, დღეს აბსოლუტურად გამთიშა ვილიმ…

_ _ _ _ _

იმ 2 თვის მანძილზე, რაც ვილი ჩვენთან თანაცხოვრობს, დავკარგეთ სამი სოსკა (სატყუარა თუ საწოვარა… არც ერთი სიტყვა არ მომწონს!) და კიდევ უამრავი ნასკი, იმიტომ რომ ერთი ცერის ხელაა ეს ნასკები და ხან სად ეკვეტება და ხან სად. ახლა სანამ ახალ სოსკას ვუყიდით, უდევს დეიდაჩემის მიერ ამერიკიდან გამოგზავნილი სოსკა-თერმომეტრი და შიგადაშიგ ვაწკაპუნებ და სიცხესაც ვუზომავ უბრალოდ, თან ფარენჰეიტების ცელსიუსებში უცებ გადაყვანაც დავამუღამე.

ამონარიდი 30 ივლისის პოსტიდან:

2 საათზე მე და ყვავას ტელეკომპანია “იმედში” გვქონდა შეხვედრა გიორგი ჯანელიძესთან (”ღამის შოუს” წამყვანი). ნი2 ნიუსის ნახვის შემდეგ დაგვიკავშირდნენ, სცენარისტებს ეძებენ.

რაიმე რუბრიკა მოიფიქრეთო, ან თუ ვერა – სცენარისტები არსებულ რუბრიკებშიც გვჭირდებაო. ან თუ გინდათ “შუა ქალაქში” სცადეთ ბედიო. [რა საინტერესოა - ერთი წლის წინ "შუა ქალაქის" კასტინგზე ვიყავი და ვერ გავედი, ახლა კი შემიძლია მისი სცენარისტი ვიყო.] 10 აგვისტოს გვაქვს შემდეგი შეხვედრა და მერე ერთთვიანი გამოსაცდელი ვადა. მაგ დროისთვის საბუნიაც ჩამოვა ამერიკიდან და შემოგვიერთდება.

ეს ორი დღე, დღევანდელი და გუშინდელი – შუადღეებს ”ღამის შოუს სტუდიაში” ჯანელიძესთან ერთად ვატარებთ მე, საბა, ყვავა და ლეონარდი და კიდევ სამი მამრი, ვამოწმებთ საკუთარ თავს და ვვარჯიშობთ სცენარების და ხუმრობების წერაში. ხვალ და ზეგ – ”შუა ქალაქის” სცენარს დაეთმობა, კვირის ბოლოს კი გვეტყვიან, ჩვენგან ვის დაიტოვებენ და რომელ პროექტზე.

ვფიქრობ, საინტერესო იქნება მოვყვე, რა ხდება ”შიგნით”, ანუ როგორ მიდის ჩვენი გამოცდა-შემოწმება და რა მოხდება ბოლოს, ვის დაგვიტოვებენ და ვის არა.

რამდენიმე დღით ადრე ჩვენ შევთავაზეთ ვიდეორუბრიკის სახით გადაგვეღო სიუჟეტი. ჯანელიძემ, სცადეთო, გადაიღეთ და მოიტანეთ, რომ შევაფასოთ და თუ მოგვეწონა, ჩაჯდება რუბრიკადო.

გადავიღეთ ორი რამ: Fake გადაცემის ტრეილერი და სიუჟეტი.

სიუჟეტის მოკლე შინაარსი ასეთი იყო – გია გაჩეჩილაძემ, ანუ უცნობმა პატრიარქის ლოცვა-კურთხევით დახურა საკანი #5 და ილია ჭავჭავაძის საფლავზე ლოცვისას დაებადა ახალი პროექტის იდეა. ხალხში წმინდა გიორგიდ წოდებულმა გაჩეჩილაძემ ახლა მარიამ ღვთისმშობლის როლში უნდა სცადოს თავი (ჩეპჩიკას როლს მე ვთამაშობდი ჩეპჩიკითურთ). სპეციალურად პროექტისთვის ისრაელიდან ჩამოიყვანეს ყრმა იესო (ვილი :В ). ჩინეთიდან იაფადაც შეეძლოთ ყრმა იესოების ჩამოყვანა, მაგრამ ქართველ მაყურებელს უხარისხო იესოს არ ჰკადრებდნენ. ამაზე კომენტარს აკეთებს ქართველი ინტელიგენტი, ქეთი დოლიძე (ყვავა).

საკუთარი ნამუშევარი ჯერ მოგვწონდა, მერე არ მოგვწონდა, მერე გვეზიზღებოდა, მერე ისევ მოგვწონდა და ბოლოს ისევ გვეზიზღებოდა.

პირველი დღე

ვიდეოები ფლეშკით მივიტანეთ და დავუტოვეთ, ჩვენ კი ერთ ოთახში შევედით სასცენარისტოდ (!). ვიცოდი, რომ ტელევიზიაშიც იყო გამოცხადებული ამ ასე ვთქვათ კონკურსის შესახებ და ბევრ ხალხს ველოდი, მაგრად გამიკვირდა, რომ მხოლოდ ჩვენ ოთხნი + საბას ძმაკაცი + 2 მამრი ვიყავით. იმ ორიდან ერთ-ერთი ხუჭუჭა ცოტა პუტკუნა ტიპი რომაა ქლაბ შოუში, ის იყო და მეორე ცოტა ვზროსლი, სახელი არ მახსოვს ახლა, ისიც რუსთავი2-ზე მუშაობს. ამ ორივეს გამოცდილება აქვს მოკლედ სცენარისტობისაც და ”ხუმრობისაც”.

ჯანელიძემ გაგვაცნო შემდეგი გადაცემის მონოლოგის თემა და გვანახა ვაითბორდზე ჩამოწერილი პუნქტები – რაზე შეიძლება ხუმრობა ამ თემის ირგვლივ. მოგვცა 20 წუთი და აბა, მოიფიქრეთ რაიმე სასაცილოო.

მაგრად ჟღერს, ხო? ნაღდად არ იყო ადვილი. ყველაზე ცუდი პერიოდი – 20 წუთის ამოწურვის შემდეგ ყველა სათითაოდ კითხულობს რა დაწერა. მაგარი ცუდი მომენტია, ყველა რომ დუმს და შენ გიყურებს, შენ კიდევ რომ წერდი, ვითომ სასაცილოდ გეჩვენებოდა, მაგრამ საკუთარი ხმა რომ გესმის, ნერვებზე იშლები, არაფერი სასაცილო აღარაა, ყველაფერი იმბეცილიზმია, გინდა, რომ სადღაც გაქრე იქიდან ან მინიმუმ კითხვა შეწყვიტო…

ეს პირველი რაუნდი აბსოლუტური fail იყო ყველასთვის, იმ ორმა გამოცდილმაც დიდად სასაცილო რამეები ვერ მოიფიქრა.

ჯანელიძემ შეგვაგულიანა, ყველანი ვწერთ ცუდ ხუმრობებს, ვარჯიში უნდა უბრალოდო და შემდეგი 10 წუთი ვიფიქრეთ, რა შეიძლება იყოს მომდევნო  გადაცემების მონოლოგის თემები. ერთი-ორი კარგი რაღაც მოგვაფიქრდა ჯამში.

შემდეგი 20 წუთის მანძილზე ”ვშტურმავდით” ქართულ პრესას – ბევრი გაზეთები გვეყარა წინ, უნდა აგვერჩია, გადაგვეხედა, მოგვენიშნა სასაცილო ადგილები – რომელიც ან დებილობა იყო (და ასეთი უუუამრავი ყოფილა), ან სასაცილო კომენტარი უკეთდებოდა.

აქაც ვიბრწყინეთ-მეთქი ვერ ვიტყვი, მაგრამ ”ალია” და ”ასავალ-დასავალი” მზა სასაცილო მასალაა და თან მაგ დროისთვის გამლღვალი იყო ატმოსფერო, ამიტომ შედარებით უკეთესად გავართვით თავი.

ამით დამთავრდა პირველი დღე. ვიდეოებს ხვალ ვნახავთ და გეტყვით, თუ მოგვეწონებაო, -გვითხრა ჯანელიძემ და მეორე დღემდე დაგვემშვიდობა.

იქიდან გამოვედით დანგრეულები, დემორალიზებულები, დაჩმორებულები და ცხელ გულზე ცხელი ხინკალი ვშთანთქეთ.

(გაგრძელება იქნება)

აღმოვაჩინე უმაგრესი რამ!

შეგიძლიათ იმავე დომენზე ვორდპრესისა და gmail-ის თანამშრომლობის შედეგად გქონდეთ მეილი თქვენინიკი@თქვენიდომენი.გე! უუმარტოვესი გასაკეთებელია, სულ რამდენიმე კლიკია საჭირო.

ამის შემდეგ ჩემი იმეილია – dodka@dodka.ge

[ვორდპრესის თუთორიალი იხილეთ აქ]

:სიხარულით ხტომა:

- – - – -

კომპი ვიყიდე! დიდი მადლობა afk.ge-სა და მის ავტორს იმისთვის, რომ ის არსებობს და ”ძველს” ეძახის კომპიუტერს, რომელიც 2009 წელს გამოსულ თამაშს ოოოდნავ ჭედავს, ყიდულობს ახალ კომპს და იმ ”ძველს”, რომლისნაირი ძლიერიც მე არასდროს, არასდროს მქონია და არც მექნებოდა კიდევ კარგ ხანს – გადმომცემს ფრიად იაფად.

:სიხარულით ხტომა:

_ _ _ _ _

საბა ჩამოვიდა გუშინ ამერიკიდან.

დღეს უკვე მუშაობა დავიწყეთ.

:სიხარულით ხტომა:

- – - – -

”ღამის შოუსთვის” რაღაც გადავიღეთ. ხვალ უნდა ვამონტაჟოთ და ზეგ წარვუდგინოთ. თუ მოეწონათ, ჩასვამენ რუბრიკად გადაცემაში.

სცენარის წერის და გადაღების პროცესში დავასკვენი, რომ მე არ შემიძლია ზვიოსნაირი იუმორის წარმოება, რომელზეც ხალხი ”ჰაჰაჰა”-ს ამბობს.

ამიტომ ბოლოს მივედით იმ დასკვნამდე, რომ ჩვენ გავაკეთებთ ისეთს, როგორიც გვეხერხება – ხუმრობებით საპატრიარქოზე, ქართულ ინტელიგენციაზე, ჟურნალისტებზე და ა.შ. თუ მოეწონათ, კარგია, თუ არადა იმათ იცინონ ისევ ზვიოზე, ჩვენ ნი2-ზე ვიცინებთ.

ამ დაკავებულობისა და სიხარულით ხტომის ჟამს ბავშვს დროებით ორივე მშობლის მაგივრობას კიბორგა უწევს:

ბოლო დროს ჯი დომენში შემოერთებულთა ნუსხას მიემატა:

1. Studentebi.Ge – ჩვენი სტუდენტების ბლოგი.

2. Afk.ge – ოდესღაც Gamingfreak-ად ცნობილი, ბლოგი თამაშებზედ.

3. და ჩემი აბსოლუტური ფავორიტი დომენის შერჩევის მხრივ – imho.ge – ანუ ნატოშა, ანუ cheshirecat.

სტუდენტების დომენი მიბმულია ბლოგსპოტის ბლოგზე, AFK და Imho კი self-hosted გახდნენ.

Ni2news.ge და Dodka.ge მიბმულია ვორდპრესის ბლოგს. ანუ არაფერი წვალება არსებობისთვის, სერვერის ძებნა და ვორდპრესის ინსტალირება-აფდეითი არ მჭირდება, ვარსებობ ძველებურად – მხოლოდ ახალი სახელით. ამავე დროს შენარჩუნებულია ძველი სახელი სა ლინკებიც.

აქ დავწერ ორიოდე პრობლემას, რაც შეიქმნა ამ ბედნიერებისაკენ მიმავალ გზაზე.

პირველ რიგში, შედიხართ registration.ge-ზე და ნახულობთ, თუ არის თავისუფალი სასურველი მისამართი. თუ თავისუფალია – ავსებთ განაცხადს იქვე, შემდეგ როცა მოიცლით მიდიხართ კავკასუსის ოფისში პირადობის მოწმობითურთ და ასრულებთ რეგისტრაციას. რამდენიმე დღეში მეილზე მიიღებთ ინვოისს და ნებისმიერ ბანკში ან კავკასუსის ოფისშივე გადაიხდით 30 ლარს – დომენის წლიური გადასახადი.

დომენის რეგისტრაციისას საჭიროა NS სერვერის მითითება. ეს არის ადგილი, სადაც ფიზიკურად არის განთავსებული თქვენი საიტი. დომენის ვორდპრესზე მისაბმელად ნს-ებში იწერება NS1.wordpress.com, ns2.wordpress.com, ns3.wordpress.com.

ეს ამბავი ცოტა გამიჯანჯლდა ერთი პრობლემის გამო:

ვორდპრესი ითხოვს, რომ დომენზე მითითებული იყოს მისი (ზემოთხსენებული) ნს-ები, მხოლოდ ამის შემდეგ აკეთებს დომენის მიბმას სერვერზე. ჩვენი რეგისტრარი კი ასევე ითხოვს, რომ ჯერ სერვერზე იყოს დაფიქსირებული დომენი. მოკლედ, ვორდპრესი მეუბნება – ჯერ კავკასუსმა მანახოს, რომ ჩემთან გინდა, კავკასუსი კი – ჯერ ვორდპრესმა გააკეთოს ჩანაწერი და მერე დავარეგისტრირებთო.

გადავწყვიტე, რომ ვორდპრესთან წერილების წერას და ახსნას ისევ ადგილობრივად მოგვარება სჯობდა და ჩემს მეგობარს რამდენჯერმე დავარეკინე მითიურ იასთან (იას ყველა იცნობს, ვისაც ქართულ ინტერნეტთან რაიმე შეხება აქვს – ეს ის ადამიანია, რომელიც არეგისტრირებს დომენებს).

ბოლოს ძლივს მოხერხდა, რომ დაიკიდეს ეგ ფორმალობა და ჯერ დომენზე გაიწერა ნს, რის შემდეგაც იმავე საღამოს მივაბი ბლოგს დოდკა.ჯი.

მოკლედ, თუ თქვენც იგივე გზის გავლა გსურთ (ანუ დომენის მიბმა ვორდპრესის ბლოგზე) და თქვენც შეგექმნათ იგივე პრობლემა – შეგიძლიათ იასთან მიწერილ წერილში მაგალითად მოიყვანოთ dodka.ge და ni2news.ge, იმედია გაჭრის.

კიდევ ერთი პრობლემა, რაც იქმება ვორდპრესზე დომენის მიბმისას, ეს არის პეიპალი. ვორდპრესი არ ცნობს არაფერს, გარდა ფეიფალისა, ის კი საქართველოში, როგორც მოგეხსენებათ, არ არსებობს [სამაგიეროდ არსებობს პეტიცია ფეიფალის მოთხოვნით, რომელზეც ხელი უკვე 2600 ადამიანს აქვს მოწერილი  და ჯგუფი ფეისბუქზე, რომლის ლინკს ახლა ვერ ვპოულობ]. აქ უკვე ან ამერიკაში მცხოვრები მეგობრის ჩართვა ხდება საჭირო საქმეში, ან რაიმე სხვა ხერხის პოვნა. [დომენის მიბმა ვორდპრესზე - 10 მწვანე წელიწადში].

To Ge or Not To Ge – That is the question.

* * *

მაშ ასე, 5 000-ე კომენტარი ამ ბლოგზე ეკუთვნოდა თინის!
კომენტარი გაკეთდა ნი2 ნიუსის წარსადგენ პოსტში. [ლინკი ამბობს, რომ ხუთი ათას სამას მერაღაცე კომენტიაო, მაგრამ ეგ სპამს და წაშლილებსაც ითვლის, ამის გამო - ზუსტი არ არის.]

რადგან იგი სულ ახლახანს გადავიდა .გე დომენზე, გადავწყვიტე, რომ ყველაზე კარგი საჩუქარი Tiny.ge-ს “გარევა” იქნებოდა საქმეში.

ლილიანის დახმარებით შევადგინე ჭიქაზე დასაბეჭდი სურათები, მერე ორი დღე ვეძიე ადგილი, სადაც ერთ ცალ ჭიქას გამიკეთებდნენ და ბოლოს ვიპოვე რუსთაველზე ფოსტის წინ რაღაც ადგილი [რომელსაც, პრინციპში, არ გირჩევთ, იმიტომ, რომ საკმაოდ უხარისხო გამოვიდა, სურათებზე ალბათ ფლეშის გამო არ ჩანს, მაგრამ..].

ხო, საჩუქრის ეფექტის გასაძლიერებლად გადავწყვიტე მასთან სახლში ასვლა – ჯამში კორპუსის ძიებაში რამდენიმე კვარტალი ვიარე ფეხით. მე-9 თვეში, სრულიად უცხო უბნის ჯურღმულებში – კიბორგას ხუჭუჭა თმები გაუსწორდა შეძრწუნებისგან, სახლში რომ მოვედი და ჩემი დღის შესახებ მოვუყევი.

[ამ ყველაფრის შესახებ თინიმაც დაწერა და ჩემი დაღლილი და სახეაღრეული სურათებიც დადო.]

ჰო, უკვე მოფიქრებული მაქვს, რა საჩუქარს მიიღებს ჩემი მე-10 000 კომენტატორი!

* * *

ამწამს კიბორგა თამაშობს თავის საყვარელ ილ-2-ს (ფრენის სიმულაცია რომაა), თან მაგარი გათიშულია, რადგან ღამის პირველი ხდება და ამ დროს მისი ტვინი უკვე საერთოდ აღარ ფუნქციონირებს, ავტოპილოტზეა.

ერთ-ერთი გუნდელი, რომელიც სკაიპში უზის და ერთმანეთს ესაუბრებიან, რატომღაც ეკითხება, რა ჰქვია შენს ცოლსო.

კიბორგა პასუხობს: “Её зовут Доди. Как жену Кеннеди… Я почти Кеннеди!”

…You can call me Jacqueline…

ჯერჯერობით სააგენტოს მხოლოდ ორი ავტორი ჰყავს. გვაქვს გაფართოების დიდი იმედი. ჩვენ ახალ სიტყვას ვიტყვით ქართულ ცრუმედიაში! ჩვენგან სტატიებს გადაბეჭდავენ “ასავალ-დასავალი” და “ალია”! გლდანის რაიონში ყველაზე პოპულარული ჟურნალი, “პადრუგა” – იოცნებებს ჩვენთან თანამშრომლობაზე!

ავტორებს ველით გაშლილი ხელით.

იკითხეთ ნი2 – თქვენი საინფორმაციო პარტნი2!

ნი2 ნიუსი არის ამერიკაში ფრიად ცნობილი ონიონ ნიუსის ჯერჯერობით უსუსური მიბაძვის მცდელობა. ჩემი ძველი პოსტი ონიონით აღფრთოვანების შესახებ შეგიძლიათ იხილოთ აქ.